Pleasure Factory / โรงงานอารมณ์

ย่านเกลังในสิงคโปร์ ครั้งหนึ่งเคยเป็นแหล่งโรงงานแปรรูปมะพร้าวแต่ปัจจุบันคือ ย่านโคมแดง ซ่องโสเภณีลงตัวอยู่กับแผงขายอาหารและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำที่นั่น

จากแรงบันดาลใจโดยเรื่องจริงและบุคคลจริง PLEASURE FACTORY (โรงงานอารมณ์) จึงเลือกใช้สถานที่จริง ย่านโคมแดงนามว่าเกลังในสิงคโปร์ เป็นสถานที่ถ่ายทำ

บทและกำกับภาพยนตร์โดย ผู้กำกับฯ มือรางวัลสัญชาติไทย เอกชัย เอื้อครองธรรม (Beautiful Boxer) นำแสดงโดย เจ้าของรางวัลม้าทองคำนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม หยางกุ้ยเหมย (Eat Drink Man Woman โดยผู้กำกับฯ หลี่อัน (อัง ลี), The Wayward Cloud และ Vive L’amour โดยผู้กำกับฯ ไฉ้หมิงเหลียง) และนักแสดงซึ่งเป็นที่ต้องการมากที่สุดในไทย อนันดา เอเวอริงแฮม (ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ) ร่วมด้วยทีมนักแสดงหน้าใหม่เปี่ยมพรสวรรค์ คัดเลือกตัวจากทั่วทุกถนนหนทางในสิงคโปร์ หลู่ซิฮาน, ซูเอีย, อิซาเบลลา เฉิน, จ้าวเจสลีน, เอียน ฟรานซิส โลว์ และ คาตาชิ เฉิน

ภาพยนตร์ร่วมสร้างโดย สไปซี แอปเปิล ฟิล์มส์ (สิงคโปร์), ฟอร์ติสสิโม ฟิล์มส์ (เนเธอร์แลนด์) และ อินโนฟอร์ม (สิงคโปร์) ซึ่งได้รับเลือกให้เข้าฉายอย่างเป็นทางการใน สาย Un Certain Regard ณ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเมืองคานส์ครั้งที่ 60 อันทรงเ กียรติแห่งปี 2007 พร้อมเปิดฉายรอบปฐมทัศน์โลกแบบเต็มโรงทุกที่นั่ง จนกลายเป็นที่กล่าวขานของนักวิจารณ์ ก่อนจะได้รับเชิญให้เข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติอีกมากมาย และจำหน่ายให้ประเทศหลัก ๆ ไปแล้วทั่วโลก

และไม่นานนี้ PLEASURE FACTORY (โรงงานอารมณ์) เพิ่งเปิดฉายรอบปฐมทัศน์ที่แคนาดา ณ เทศกาลภาพยนตร์โลกกรุงมอนทรีอัล ในเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา

นอกจากนี้ ยังได้รับเลือกให้เข้าฉายใน สาย Midnight Passion ณ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงปูซานครั้งที่ 12 ด้วย

::  เนื้อเรื่องย่อภาพยนตร์ Pleasure Factory  ::

PLEASURE FACTORY (โรงงานอารมณ์) ถ่ายทอดเรื่องราวไม่ค่อยคุ้นตาแต่คุ้นชินกันดี ว่าด้วยเรื่องของผู้แสวงหาความรื่นรมย์และผู้จัดหาสิ่งนั้นใน ย่านเกลังอันเป็นย่านโคมแดงที่รู้กัน ในสิงคโปร์

เพียงข้ามผ่านคืนหนึ่ง หนุ่มนักเรียนเตรียมทหารได้เสียหนุ่มครั้งแรก ส่วนสาวรุ่นอีกคนย่างกรายเข้าสู่กระบวนการสร้างความรื่นรมย์ ในขณะที่โสเภณีร้างนางหนึ่งให้เงินหนุ่มนักดนตรีเร่เป็นค่าตอบแทนแด่เพลงที่เขาไม่เคยร้อง

หยางกุ้ยเหมย โด่งดังมาจากภาพยนตร์ของผู้กำกับฯ หลี่อัน Eat Drink Man Woman รับบท หญิงผู้จัดหาความรื่นรมย์ กับการเป็นประจักษ์พยานในการชักนำสาวรุ่นคนหนึ่งเข้าสู่กระบวนการสร้างความรื่นรมย์ ร่วมด้วยขวัญใจสาว ๆ ชาวไทย อนันดา เอเวอริงแฮม ในบท คนนอกซึ่งเตร็ดเตร่ไปตามถนนย่านเกลัง หลังผ่านประสบการณ์ไม่คาดฝันจากร้านสะดวกซื้อริมถนน โดยมี ไบรอัน โกดอง ตัน หนึ่งใน ศิลปินสื่อผสม ที่มีชื่อเสียงที่สุดของสิงคโปร์ รับหน้าที่คุมงานภาพ

ส่วน ผู้กำกับฯ เอกชัย เอื้อครองธรรม นั้น เป็นที่กล่าวขานในระดับสากลจากภาพยนตร์เปิดตัวผลงานกำกับฯ ของเขา Beautiful Boxer ภาพยนตร์ที่อิงกับชีวิตนักมวยแปลงเพศชาวไทยผู้มีชื่อ ซึ่งคว้ามาแล้ว 15 รางวัลจากนานาชาติ และจำหน่ายไปแล้วกว่า 30 ประเทศ ทั้งยังได้รับเชิญให้เข้าฉายในอีกกว่า 100 เทศกาลภาพยนตร์ทั่วโลก รวมถึงปีที่ผ่านมาก็ได้รับการเสนอชื่อเช้าชิงรางวัลบนเวทีพันธมิตรเกย์และเลสเบี้ยนเพื่อต่อต้านอคติประจำปี 2006 เคียงข้างกับ Brokeback Mountain ในสาขาสื่อภาพยนตร์ดีเด่นซึ่งเข้าฉายแบบจำกัดโรงในอเมริกา

::  สาส์นจากผู้กำกับภาพยนตร์ Pleasure Factory  ::

ครั้งแรกที่ไปเยือนเกลัง ผมไปแจกจ่ายความรื่นรมย์แบบไม่เสียสตางค์ ช่วงนั้นผมทดลองงานด้านการจัดการอยู่กับองค์กรการค้าแห่งหนึ่งในสิงคโปร์ และต้องไปเกลังกับเพื่อนร่วมงานเพื่อแจกตัวอย่างกระทิงแดงให้โสเภณีและผู้มาใช้บริการ ซึ่งเราลงความเห็นกันแล้วว่าเป็นกลุ่มเป้าหมายของผลิตภัณฑ์เครื่องดื่มชูกำลังที่ชัดมาก แต่ระหว่างที่เดินไปตามตรอกซอกซอยมืด ๆ ในเกลังคืนนั้น ผมกลับรู้สึกทั้งขยะแขยง ทั้งทึ่ง ทั้งสนใจใคร่รู้ และเร้าใจอย่างประหลาด

เกลังในวันวาน เคยเป็นแหล่งโรงงานแปรรูปมะพร้าว ถึงวันนี้เครื่องจักรก็ยังคงทำงานเต็มกำลัง แต่เพื่อผลิตความรื่นรมย์ พร้อมปรนเปรอผู้แสวงหาสิ่งนั้นคืนแล้วคืนเล่า

สำหรับ PLEASURE FACTORY (โรงงานอารมณ์) ผมพยายามจะปลดเกราะกำบังต่างๆ ที่ขวางไม่ให้ตัวละครเข้าถึงความรื่นรมย์ที่แท้จริง อยากให้ภาพยนตร์ถ่ายทอดความจริงออกมาอย่างซื่อสัตย์และชัดเจน ต้องการให้มันเป็นโลกที่ทั้งซอมซ่อและสวยงามในเวลาเดียวกัน มีทั้งความมืดมิดและสว่างไสว ทั้งหนาวเหน็บและอบอุ่น รวมถึงเปล่าเปลือยไปพร้อมๆ กับห่มคลุมมิดชิดให้ได้

ถ้าหากความรื่นรมย์เป็นสินค้าที่ประกอบขึ้นเพื่อคนหมู่มาก สิ่งใดบ้างจะตกค้างอยู่ในส่วนของการผลิตชิ้นส่วนต่าง ๆ เมื่อเครื่องจักรหยุดทำงาน? (เอกชัย เอื้อครองธรรม)

::  ประวัติผู้กำกับภาพยนตร์ Pleasure Factory  ::

เอกชัย เอื้อครองธรรม คือผู้กำกับฯมือรางวัลสัญชาติไทย มีผลงานให้ประจักษ์มาแล้วทั้งภาพยนตร์และละครเวที และดำรงตำแหน่งผู้กำกับฝ่ายศิลป์ให้โรงละครที่ร่วมก่อตั้งกับกลุ่มเพื่อนชื่อ แอ็กชั่น เธียเตอร์ อันเป็นหนึ่งในโรงละครชั้นนำของสิงคโปร์ เปิดตัวผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องแรกกันที่ Beautiful Boxer ในปี 2003 โดยอิงกับชีวิตจริงของนักมวยแปลงเพศชาวไทย ซึ่งคว้ามาได้ 2 รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ รวมไปถึงอีก 12 รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์อื่น ๆ ทั่วโลก ส่งให้ เอกชัย เอื้อครองธรรม ได้ชื่อว่าเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเอเชียที่ได้รับการคาดหวังที่สุดจากงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติที่อินเดีย และบุคคลผู้มีความสามารถโดดเด่นจากงาน เอาท์เฟสต์ ประจำปี 2004 ในลอสแองเจลิส กระทั่งปี 2006 Beautiful Boxer ก็ยังได้รับการเสนอชื่อเช้าชิงรางวัลบนเวทีพันธมิตรเกย์และเลสเบี้ยนเพื่อต่อต้านอคติในสาขาสื่อภาพยนตร์ดีเด่นซึ่งเข้าฉายแบบจำกัดโรงในอเมริกา

ก่อนหน้านี้ เอกชัย เอื้อครองธรรม มีผลงานทั้งกำกับ ทั้งคุมงานสร้างละครเวทีและละครเพลงมาแล้วกว่า 100 เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นในสิงคโปร์ จีน อเมริกา มาเลเซีย หรือประเทศไทย ซึ่งรวมถึงรอบปฐมทัศน์เอเชียของละครเวทีมีชื่อทั้งหลายอย่าง Prelude to a Kiss ของ เครก ลูคัส, ละครเวทีรางวัลพูลิตเซอร์เรื่อง Wit ของ มากาเรต เอ็ดสัน และ Love Letters ของ เอ อาร์ เกอร์นีย์ ทั้งยังเป็นผู้วางแนวคิด คุมงานสร้าง และกำกับ "อินกับจัน" ละครเพลงเรื่องดังที่ว่าด้วยชีวิตของต้นกำเนิดแฝดสยาม

นอกจากนี้ เอกชัย เอื้อครองธรรม ยังได้รับรางวัลด้านเยาวชนจากสิงคโปร์ และรางวัลด้านวัฒนธรรมจากหอการค้าและอุตสาหกรรมแห่งญี่ปุ่นในสิงคโปร์ ยิ่งไปกว่านั้น ยังได้รับการบันทึกชื่อโดยนิตยสาร Asiaweek ในฐานะ 1 ใน 20 ผู้นำชาวเอเชียแห่งสหัสวรรษใหม่ในด้านศิลปวัฒนธรรมและสังคม รวมทั้งเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายสร้างสรรค์และพัฒนาให้กับ จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ส ในประเทศไทย และหัวหน้าสำนักงานประจำสิงคโปร์ของ เซอร์ คาเมรอน แม็คอินทอช ผู้สร้างละครเพลงชื่อก้องโลกอย่าง Les Mis?rables และ Miss Saigon

::  ประวัติทีมสร้างสรรค์ภาพยนตร์ Pleasure Factory  ::

->  ไบรอัน โกดอง ตัน (ผู้คุมงานภาพ และตัดต่อ)

ก่อนจะได้ชื่อว่าเป็นศิลปินสื่อผสมชั้นเลิศแห่งสิงคโปร์นั้น ไบรอันฝึกฝนฝีมือทางด้านวิจิตรศิลป์ กับการสร้างภาพยนตร์และแอนิเมชั่นจากสถาบันศิลปะแห่งแคลิฟอร์เนีย และวิทยาลัยโพลีเทคนิคนานยาง ต่อมาจึงได้ร่วมงานกับผู้มีประสบการณ์ด้านละครเวทีในประเทศอยู่บ่อยครั้ง โดยสร้างสรรค์ผลงานสื่อผสมเพื่อใช้ในละครเวทีเรื่องต่างๆ มากมาย อาทิ The Optic Trilogy (2001), Bote-The Beginning of the End (2002), Causeway (2002), Godeatgod (2002), Mammon Inc. (2002) และ Ghost Opera (2002) ซึ่งไบรอันเป็นผู้ออกแบบฉากด้วย ส่วนผลงานเดี่ยว ได้แก่ Heavenly Cakes And Sentimental Flowers ที่พิพิธภัณฑ์ศิลป์แห่งสิงคโปร์ในปี 2003, Hypersurface ที่ จัตุรัสรูปปั้นในปี 2004, We Live In a Dangerous World ที่งานแสดงศิลปะ สิงคโปร์ ไบเอนนาเล ในปี 2006 และ Signs, Omens and Relics of Faith ที่ เธียเตอร์เวิร์กส์ ในปี 2006 เช่นกัน

พร้อมกันนี้ ไบรอันยังเป็นผู้นำเสนอศิลปวัฒนธรรมสิงคโปร์ในงานกีฬาแห่งเครือจักรภพ ณ ออสเตรเลียน เซ็นเตอร์ ฟอร์ เดอะ มูฟวิง อิมเมจ ในกรุงเมลเบิร์น รวมถึงคว้ารางวัลดีไซเนอร์รุ่นใหม่มาได้ 2 ครั้งซ้อน คือในปี 1999 และ 2000 ก่อนจะรับรางวัลผู้ใช้สื่อผสมยอดเยี่ยมจากเวทีไลฟ์เธียเตอร์อวอร์ดในปี 2005 นอกจากนี้ ยังสร้างสรรค์ผลงานสื่อผสมให้กับ Dreaming of Kuanyin, Meeting Madonna การแสดงเต้นประกอบดนตรีซึ่งจะเปิดรอบปฐมทัศน์โลกที่งานเทศกาลศิลปะแห่งสิงคโปร์ในปี 2007

->  นคร โฆษิตไพศาล (ผู้ออกแบบเสียง)

นคร โฆษิตไพศาล คือหนึ่งในผู้ออกแบบเสียงซึ่งรู้จักกันดีในประเทศไทย และไม่นานมานี้เพิ่งได้รับรางวัลชนะเลิศบนเวที ฮ่องกง ฟิล์ม อวอร์ด ประจำปี 2007 จากผลงานการออกแบบเสียงให้กับภาพยนตร์เรื่อง Recycle ของผู้กำกับฯ สองพี่น้องตระกูลแปง รวมถึงมีผลงานการออกแบบเสียงให้กับภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง อาทิ Beautiful Boxer, เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล, เปนชู้กับผี และ แฝด

->  บรูโน บรุญญาโน (ผู้ประพันธ์ดนตรี)

บรูโน บรุญญาโน เป็นทั้งผู้ประพันธ์ดนตรีและนักดนตรี ซึ่งคลุกคลีอยู่ในวงการเพลงไทยมากว่าหนึ่งทศวรรษ เคยประพันธ์และเรียบเรียงดนตรีให้กับนักร้องชั้นนำของไทยมาแล้วหลายต่อหลายอัลบั้ม ในปี 2004 บรูโนคว้ารางวัลสุพรรณหงส์ทองคำในสาขา "เพลงประกอบยอดเยี่ยม" มาได้จากผลงานในภาพยนตร์เรื่อง กุมภาพันธ์ รวมถึงรางวัลอื่น ๆ ได้แก่ สีสันอวอร์ดประจำปี 2000 ในสาขา "อัลบั้มยอดเยี่ยม" พร้อมด้วยรางวัลพระราชทานพิเศษ "เพลงร่วมสมัยยอดเยี่ยม"

::  ประวัตินักแสดงภาพยนตร์ Pleasure Factory  ::

->  หยางกุ้ยเหมย (รับบท ลินดา)

หยางกุ้ยเหมย ได้รับการยกย่องจากหนังสือพิมพ์ไทเปไทมส์ให้เป็น "สมบัติทางด้านภาพยนตร์แห่งชาติ" เคยแสดงในภาพยนตร์ของจีนแผ่นดินใหญ่มาแล้วมากมาย รวมทั้ง Eat Drink Man Woman ภาพยนตร์ในปี 1994 ของผู้กำกับฯ หลี่อัน และ Vive L’Amour กับ The Wayward Cloud ของผู้กำกับฯ ไฉ้หมิงเหลียง และคว้ารางวัลม้าทองคำในสาขา "นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม" มาได้จากการแสดงใน The Moon Also Rises ปี 2004 รางวัลอื่น ๆ ได้แก่ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติสิงคโปร์ในปี 1993 และปี 1998 จากบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง The Hill Of No Return และ The Hole ตามลำดับ

->  อนันดา เอเวอริงแฮม (รับบท คริส)

นอกจากจะเป็นขวัญใจสาว ๆ ชาวไทยแล้ว อนันดา เอเวอริงแฮม ยังเป็นนักแสดงซึ่งเป็นที่ต้องการตัวมากที่สุดในประเทศ ฝีมือทางการแสดงของเขาได้รับการกล่าวขานถึงอย่างมากจากบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ ซี่งฮอลลีวู้ดนำไปสร้างใหม่เป็นที่เรียบร้อย อนันดาเป็นลูกครึ่งลาว-ออสเตรเลียน พ่อของเขาเคยสร้างวีรกรรมว่ายน้ำข้ามโขงไปช่วยชีวิตหวานใจชาวลาวจนขึ้นหน้าหนึ่งเกรียวกราวมาแล้ว ส่วนตัวเขานั้นปรากฎโฉมให้เห็นกันทั้งในละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ ไม่ว่าจะเป็น 303 กลัว กล้า อาฆาต ในปี 1998, อันดากับฟ้าใส ในปีเดียวกัน, Me, myself ขอให้รักจงเจริญ ในปี 2007และ พลอย ในปี 2007 เช่นกัน ผลงานภาพยนตร์ที่กำลังจะเข้าฉายได้แก่ ภาพยนตร์ของ มีเดียคอร์ป เรนทรี เรื่อง Leap Of Love และภาพยนตร์เรื่อง ปืนใหญ่จอมสลัด โดยผู้กำกับฯ นนทรีย์ นิมิตบุตร ในปี 2008

->  หลู่ซิฮาน (รับบท โจนาธาน)

หลู่ซิฮาน เกิดและโตในสิงคโปร์ ปัจจุบันกำลังศึกษาในสาขาการสร้างภาพยนตร์ดิจิตอลที่มหาวิทยาลัยในประเทศ เคยทำหนังสั้นมาแล้วหลายเรื่อง รวมถึง Untitled ซึ่งคว้ารางวัลสูงสุดมาได้จากเทศกาลโซลทูโซลประจำปี 2005 นอกจากนี้ยังร่วมประกวดในการแข่งขันระดับประเทศมากมาย อาทิ งาน ฟลาย-บาย-ไนท์ 2006 ซึ่งทีมของเขาคว้ารางวัล 1 ใน 10 ขวัญใจกรรมการมาครองได้สำเร็จ

ไม่นานนี้ ซิฮานร่วมกำกับและแสดงในภาพยนตร์สิงคโปร์เรื่อง SOLOS ซึ่งเข้าประกวดในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติสิงคโปร์ประจำปี 2007 รวมทั้งฝากลีลาการเต้นลินดีย์ฮอปที่เขาสนใจเป็นพิเศษไว้ใน CUT! หนังสั้นของ รอยสตัน ตัน อย่างไรก็ตาม ซิฮานคิดว่าการเปลือยไม่เหมาะกับเขาเลย ซ้ำยังบอกว่าส่วนที่เซ็กซี่ที่สุดในตัวของเขาก็คือแก้วหู แต่ที่ตัดสินใจแสดงใน PLEASURE FACTORY (โรงงานอารมณ์) ก็เพราะอยากเรียนรู้ อยากให้สิงคโปร์มีภาพยนตร์ทำนองนี้ และอยากให้สิงคโปร์เปิดกว้างขึ้น

->  ซูเอีย (รับบท เด็กสาวนุ่งผ้าเช็ดตัวขาว)

เมื่อไรก็ตามที่เครียด ซูเอียจะนั่งดูโทรทัศน์และอ่านนิตยสารภาพยนตร์ ถ้าตอนเด็ก ก็จะชอบวาดการ์ตูนสนุกสนานกับเพื่อน ๆ ในห้องเรียน (แต่ครูบาอาจารย์ท่านไม่สนุกด้วย) ส่วนบทบาทที่ได้รับใน PLEASURE FACTORY (โรงงานอารมณ์) นั้น เธอบอกว่าเป็นเด็กสาวที่แข็งนอกอ่อนใน แต่ไม่ใช่อย่างไข่เป็ดไข่ไก่ ที่สำคัญ การแสดงภาพยนตร์ครั้งนี้เสมือนเป็นการเติมเต็มความปรารถนาของเพื่อนคนหนึ่งซึ่งอยากจะอยู่บนจอเงินให้เป็นจริง

->  คาตาชิ เฉิน (รับบท เกียรติ)

สมัยเด็ก คาตาชิ เฉิน ไม่มีของเล่นมากมายอย่างเด็กคนอื่นๆ จึงต้อง "เล่น" กับหนังสือหนังหาที่รับช่วงต่อมาจากพี่ ๆ แทน อันอาจจะเป็นเหตุผลหนึ่งที่ช่วยให้เขาเรียนเก่ง พอโตขึ้นคาตาชิก็พยายามสมดุลชีวิตกับสิ่งต่าง ๆ รอบตัวอย่างจริงจัง การแสดงเล็ก ๆ น้อย ๆ ครั้งแรกของเขา คือละครเพลงในชั้นเรียนสมัยประถม ซึ่งนำเขาไปสู่การแสดงอื่น ๆ และกิจกรรมสร้างสรรค์ต่าง ๆ อีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น โต้วาที ประกวดอ่านสุนทรพจน์ ร้องเพลง ประกวดเต้น หรือแม้แต่ประกวดออกแบบโปสเตอร์ สำหรับความรื่นรมย์ในความคิดของคาตาชินั้น หมายถึงการได้ทำอะไรตามใจตัวเอง และเขาเองก็ดีใจที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของ PLEASURE FACTORY (โรงงานอารมณ์) ภาพยนตร์ที่ทั้งละเอียดอ่อน ทั้งเย้ายวน และซุกซน ซึ่งไม่ต่างกับตัวเขาแม้แต่น้อย

->  อิซาเบลลา เฉิน (รับบท สาวรุ่น)

อิซาเบลลา หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อิซซี มักใช้เวลาตอนเด็ก ๆ ไปกับการเขียน หรือไม่ก็วาดรูปบนกำแพง เธอเกลียดโรงเรียน ในความรู้สึกของเธอนั้น โรงเรียนมอบแต่ประสบการณ์เลวร้าย มีแต่ครูบาอาจารย์ผู้ไร้อารมณ์ขัน และมุ่งมั่นแต่จะสอนเท่านั้น เธอจึงต่อต้านการเรียนในโรงเรียนแบบเต็มกำลัง ช่วงเวลามีค่าเล็ก ๆ น้อย ๆ ในโรงเรียนสำหรับเธอ ก็คือ ครั้งแรกที่ได้แสดงละครในงานวิจัยสเต็มเซลล์ของโรงเรียน เป็นละครเกี่ยวกับสิทธิสตรีในการทำแท้ง ซึ่งดูดีทีเดียว ดีจนคว้ารางวัลระดับชาติมาได้ อิซซีรักการอ่าน รักการได้ชื่นชมความงามแห่งศิลปะ และเธอคิดว่าความรู้สึกรื่นรมย์ที่สุดเท่าที่มนุษย์ทุกคนจะมีได้ คือการมีเค้กและกาแฟกรุ่นรออยู่ในตอนเช้า กับการได้ไปเที่ยวเมืองสวย ๆ ท่ามกลางแสงแดดในฤดูใบไม้ผลิ ส่วนการแสดงครั้งนี้เธอขออุทิศให้กับแม่ที่ไม่เคยหลอกเธอว่าเด็กเกิดมาได้อย่างไร

->  จ้าวเจสลีน (รับบท เด็กสาวในชุดแดง)

จ้าวเจสลีนเริ่มงานแสดงตอน 10 ขวบ เมื่อครั้งที่ไปออกรายการโทรทัศน์จีนขององค์การสื่อสารมวลชนแห่งสิงคโปร์ ครอบครัวตามใจเธอทุกอย่าง เพราะเธอเป็นลูกคนเดียว แต่แม่ก็เข้มงวดมากเท่า ๆ กับที่ตามใจ ทุกอย่างจึงออกมาดี เจสลีนเลือกเรียนศิลปะและวรรณคดีอังกฤษในวิทยาลัย ก่อนจะจริงจังกับวรรณคดีอังกฤษมากขึ้น พร้อม ๆ กับศึกษาทางด้านภาพยนตร์ในมหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ ประสบการณ์รื่นรมย์ที่สุดของเธอ ก็คือ การได้ละเลียดเนื้อย่างเกาหลีกลางแจ้งท่ามกลางอากาศเย็นในกรุงโซล และไม่มีใครรู้ว่าเธอทำสลัดมันฝรั่งได้อร่อยแค่ไหน หากแต่ความรื่นรมย์แบบผิด ๆ ก็มีได้ อย่างทิ้งตัวลงบนเก้าอี้นวมนุ่มๆ หน้าทีวี และในมือมีไอศกรีมกล่องใหญ่ยักษ์ เป็นต้น และสุดท้ายเธอฝากไว้ ผู้ชายฉลาดนั้นน่าสนใจ ส่วนผู้ชายส่วนใหญ่นิสัยแย่ ๆ ช่วยไปไกล ๆ เลย

->  เอียน ฟรานซิส โลว์ (รับบท นักดนตรีเร่)

เอียน ฟรานซิส โลว์ ภูมิใจกับการเป็นชาวสิงคโปร์เต็มตัวร้อยเปอร์เซ็นต์ พ่อแม่ของเขาหย่าร้างกันตอนเขาอายุ 12 ซึ่งเอียนต้องเลือกว่าจะอยู่กับพ่อหรือแม่ แต่เขาไม่เลือก และใช้เวลาช่วงวัยรุ่นเพื่อเยียวยาจิตใจ ก่อนจะผ่านมาได้และตระหนักว่าเรื่องพ่อแม่ไม่ได้ทำให้เขาพังเสียหาย มีแต่ทำให้แกร่งขึ้นเท่านั้น ส่วนสมัยเรียน ถ้าเอียนไม่หลับก็จะไปยืนหน้าห้องครูใหญ่ รอถูกทำโทษ หรือไม่ก็หนีเรียนไปเลย เอียนรักรอยสักสุดชีวิต และทุกวันนี้ก็รับงานเป็นช่างสัก ซึ่งบางครั้งก็สักให้ไม่คิดเงินเพราะสนุก สำหรับช่วงเวลาอันรื่นรมย์ที่สุดในชีวิตเกิดขึ้นเมื่อเอียนได้พบกับแฟนสาว ซึ่งเขาอุทิศการแสดงในภาพยนตร์เรื่องนี้ทั้งหมดให้เธอ เขารู้สึกแย่ทุกครั้งที่ต้องจูบกับนักแสดงคนอื่น ๆ ในเรื่อง เพราะก่อนหน้า PLEASURE FACTORY (โรงงานอารมณ์) เขาไม่เคยจูบหรืออยู่ในฉากเปลือยมาก่อน ทว่าวันนี้เขามั่นใจมากขึ้น และกล้าจะบอกว่าตัวเองนั้นพร้อมแล้วสำหรับอุตสาหกรรมหนังโป๊ (เขาแค่ล้อเล่น อย่าคิดจริงจัง)

::  เกี่ยวกับภาพยนตร์ Pleasure Factory  :: 

ชื่อภาพยนตร์  :  โรงงานอารมณ์ (Pleasure Factory) 
กำหนดฉาย : 18 ตุลาคม 2550
ประเภทภาพยนตร์ :  ดราม่า
บริษัทผู้สร้าง :  สไปซี แอปเปิล ฟิล์มส์ (สิงคโปร์), ฟอร์ติสสิโม ฟิล์มส์ (เนเธอร์แลนด์), อินโนฟอร์ม (สิงคโปร์)
จัดจำหน่าย :  สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล 
อำนวยการสร้าง :  เอกชัย เอื้อครองธรรม
ร่วมอำนวยงานสร้าง :  โวเทอร์ แบเรนเดรชต์, ไมเคิล เจ. เวอร์เนอร์, ลิม เต๊ก
ดำเนินงานสร้าง :  อาภรณ์ พินิจค้า, ลิเลียน ชาน 
ส่งเสริมงานสร้าง :  ทีมฟลูอิดโปรดักชันส์, เพ่ยหมิงเชง, เก็นตัมฉีเกี้ยน, อ๋องซู แอนน์, โหล่วหยิงหนิง, เกว็น ตัน,เอดเวิร์ด ชาน
ผู้กำกับภาพยนตร์-บทภาพยนตร์ :  เอกชัย เอื้อครองธรรม
กำกับภาพ-ตัดต่อ :  ไบรอัน โกดอง ตัน 
ออกแบบเสียง :  นคร โฆษิตไพศาล
ประพันธ์ดนตรี :  บรูโน บรุญญาโน
กำกับแสง :  ลิ้ม เปง ฮวด
ออกแบบงานสร้าง :  แมกดาลีน ซิม 
ผู้ช่วยผู้กำกับ 1:  นราดล เลียวไพโรจน์
ผู้ช่วยผู้กำกับ 2 :  ซันนี ย้ง
รูปแบบฟิล์ม : 35 มม., สี
ความยาวภาพยนตร์ :  88 นาที
ภาษา :  ภาษาจีนและคำบรรยายไทย-อังกฤษ
นำแสดงโดย : 
หยางกุ้ยเหมย, อนันดา เอเวอริงแฮม, หลู่ซิฮาน (ลู จื่อหัน), ซูเอีย (เฉี่ย เอ๋อ), คาตาชิ เฉิน, อิซาเบลลา เฉิน, จ้าวเจสลีน (แจ๊สลิน โชว์), เอียน ฟรานซิส โลว์, วินเซนต์ ตี ซูปู้, เธเรซา ฉั่ว หยุนชิง
เว็บไซต์ทางการ  :   www.pleasurefactory-movie.com 

::  คำวิจารณ์ภาพยนตร์ Pleasure Factory  :: 

"ฉายภาพที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ภายในได้สมจริง…มองตัวละครด้วยความละเอียดอ่อน สุภาพนุ่มนวล" - นานา รีฮาน, รายการ Arte (เยอรมนี)

"ตื่นตะลึงแต่รื่นรมย์...เจาะจงไปที่เรื่องเซ็กส์กับโสเภณี โดยไม่ด่วนตัดสินผิดถูก" - ลีโอนาร์โด ลาร์ดิเอรี, หนังสือพิมพ์ Sentieri Selvaggi (อิตาลี)

"หนึ่งในวิจิตรทัศน์...บางครั้งก็น่าเวทนา บางครั้งก็น่าขันและแสดงสัจธรรมแห่งการค้ากามอย่างเลือดเย็น" - Monsieur Cinema (ฝรั่งเศส)

"เป็นหนังที่ฉลาดหลักแหลม...ทึ่งที่หนังสุกงอมได้ที่และตีแผ่โลกเบลอ ๆ ออกมาแบบจะแจ้ง" - Orient Extr?me (ฝรั่งเศส)

"กำกับได้งดงามจริง ๆ ...ความอ่อนโยนเหนือความคาดหมายจะทำให้คุณหลงรักหนังเรื่องนี้" - Se7en (กรีซ)

::  ตัวอย่างภาพยนตร์ Pleasure Factory  :: 

::  ข้อมูลและภาพ  ::
http://www.mthai.com
http://video.mthai.com
http://www.deknang.com