เรื่องย่อนวนิยาย "เทพบุตรสุดปรารถนา"

     เขาไม่รู้จะพูดอย่างไรดี  ดังนั้นจึงยอมให้นางจับมือเขาไว้แล้วสอนให้เขารู้จักจังหวะสองสามอย่าง  ดราเวนประหลาดใจที่เขาไม่เหยียบเท้านางเลย และยิ่งกว่าอัศจรรย์ในในความเบิกบานจากการทำสิ่งน่าขันเช่นนี้

       เขาเพลิดเพลินไปกับการมีนางหมุนพลิ้วอยู่รอบกาย  ดื่มด่ำกับแสงจันทร์ที่แตะล้อบนเรือนผมสีอ่อนสลวย  กับประกายหัวเราะในดวงตานาง  กับความรู้สึกยามที่เรือนร่างนางคลอเคลียอยู่ใกล้เขา

       นางกระตุ้นเร้าความโหยหาที่เดือดพล่านความต้องการที่จะครอบครองนาง  คลื่นร้อนแรงเหล่านั้นโถมสาดใส่เขาอย่างแรง  นางหมุนตัวแล้วสะดุด  ดราเวนคว้านางไว้ได้ก่อนจะล้ม  เขาดึงตัวนางกลับมาอยู่ในวงแขน  กลีบปากของนางอยู่ใกล้แค่คืบขณะที่ทรวงอกงามเบียดบดกับแผ่นอกเขา 

       ชายหนุ่มมองริมฝีปากสีชมพูเข้ม  นึกอยากลองท้าทายโทษทัณฑ์ของพระเจ้าอยู่หัวแล้วลิ้มลองรสชาติของมัน   มันช่างง่ายดายเหลือเกิน...  เอมิลี่เกาะเขาไว้  ดวงตาสีเขียวเบิกกว้างอย่างซาบซึ้ง "วีรบุรุษของข้า"  นางกระซิบ

       เอมิลี่ประคองใบหน้าคมสันด้วยฝ่ามือนุ่มพลางอิ่มเอมกับความรูสึกยามมีเรือนกายใหญ่โตเบียดนางกระชับกับแผ่นหินเย็นจัด  นางจูบเขาอย่างเร่าร้อนขณะที่เขาระดมจูบนางรามกับจะปล้นชิงความหวานฉ่ำทั้งหมดที่มี  นางไม่เคยได้ลิ้มรสชาติใดที่ดีเลิศเหมือนเขามาก่อน ความรู้สึกต่างๆ ช่างเหลือเชื่อนัก วิเศษที่สุด

       นางรู้สึกตัวเลือนๆ ว่าเขายกชายกระโปรงของนางขึ้น แล้วไล้มือกอบกุมบั้นท้ายเปลือย ประทับตราลงบนผิวเนื้อของนางด้วยความร้อยผ่าวและแสนหฤหรรษ์ ก่อนที่นางจะรู้ตัวว่าเขาจะทำอะไร  เขาก็ซอนมือลงระหว่างเรียวขาและแยกแย้มกลีบสุดแหนหวงของนางอย่างนุ่มนวลเพื่อสัมผัสนางในบริเวณที่ไม่เคยมีใครสัมผัสมาก่อน

       "โอ ดราเวน"  นางครางลึกเมือนิ้วของเขาปลดปล่อยนางจากความโหยหาจนปวดร้าวที่แก่นกายแล้วสัญชาตญาณก็สอนให้นางเคลื่อนเสียดไซ้กายกับมือของเขา  ดราเวนชะงักตัวแข็งทื่อเมื่อได้ยินเสียงครางชื่อตัวเองจากปากนาง  แล้วความเป็นจริงก็ถล่มทลายลงมรอบตัวเขา  อีกนาทีเดียวเขาก็จะ...