Lemony Snicket อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย
lemony snicket  ชุด อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย   หนังสือขายดีที่สุดในนิวยอร์กไทม์ ติดต่อกันตั้งแต่ปี 2001

หนังสือเด็กแนวตลกร้ายที่เน้นความหม่นหมองและเคราะห์กรรม ของสามพี่น้องตระกูล โบดแลร์ พวกเด็กๆ ก็ต้องเผชิญหน้ากับ เคาต์โอลาฟ ญาติผู้ละโมบ และแผนการฮุบสมบัติอันชั่วร้าย  1 ชุด มี13 เล่ม

               Lemony Snicket : เลโมนี สนิกเก็ต  เจ้าของวรรณกรรมเยาวชน ที่ได้รับความนิยมทั่วโลก ด้วยวิธีนำเสนออย่างไม่มีใครกล้าทำ หนังสือของเขาขายดีติดต่อกันนาน 12 สัปดาห์ หนังสือชุดอยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เป็นหนังสือเรื่องแรกของเขากับสำนักพิมพ์ Harper Collins

ประวัติ : Lemony Snicket : เลโมนี สนิกเก็ต 

(สนิกเก็ตยืนยันให้ใช้คำว่า อัฐิ แทน อัต เนื่องจากข่าวการเสียชีวิตปริศนาของเขาที่ลงในเดอะเดลี่พังค์ทิลิโอ) ...แด่ เบียทริช แม้ยามลาลับ ยังน่าจับใจ น่าหลงใหล ไฉนเลยผมจะหักห้ามใจได้ ทางสำนักพิมพ์ ได้รับอัฐิชีวประวัติของเลโมนี สนิกเก็ต  ผ่านทางจดหมายนิรนามสีซีดมอที่ทิ้งไว้ในถังขยะด้านหน้าสำนักพิมพ์ ตอนกลางดึกมีหมาหลงทางหิวโซตัวหนึ่งผ่านมาคุ้ยขยะจนกระจุยกระจาย และของอย่างหนึ่งทึ่หล่นออกมาข้างนอกด้วยก็คือจดหมายกลิ่นเหม็นฉึ่ง จ่าหน้าเพียงว่า “ กรุณาทิ้งจดหมายฉบับนี้ไว้ในถังขยะถ้าคุณไม่อยากให้ชีวิตคุณสิ้นหวังไปมากกว่านี้ ”
ทางเรารู้ทันทีว่านี่ไม่ใช่จดหมายแสนสุขธรรมดา และยิ่งเมื่อเปิดซองและโดนกระดาษรีไซเคิลบาดนิ้วจนเลือดไหลรินลงไปในกระดาษ เราก็ยิ่งรู้ว่า ความโชคร้ายเริ่มมาเยือนแล้ว ลายมือในจดหมายหวัดจนน่าเวียนหัว เอ่ยแต่เพียงว่าตนมีอาชีพเป็นร่างทรง และเพราะความรันทดที่ไม่เคยทรงใครได้ วิญญาณของเลโมนี สนิกเก็ตจึงเข้ามาในร่างเพราะสัญญาณแห่งความโชคร้ายและรันทดจูนกันติด และในคืนนั้นเขาได้เล่าประวัติที่แท้จริงของตนเองให้ฟัง เลโมนี สนิกเก็ต เกิดขึ้นเมื่อไรไม่ทราบได้ รู้เพียงว่าเขาเกิดก่อนทุกท่าน และแน่นอนย่อมตายก่อนทุกท่าน (เพราะบัดนี้เขาลาจากโลกนี้ไปแล้วอย่างที่ทุกท่านไม่ควรรับรู้)

สนิกเก็ตเกิดในฟาร์มปศุสัตว์ แทนที่จะเป็นโรงพยาบาล ครอบครัวของเขามีรากเหง้ามาจากดินแดนแสนโชคร้ายที่จมหายไปใต้สมุทร นั่นคือ แอตแลนติส จึงอาจกล่าวได้ว่าเขาได้รับดีเอ็นเอแห่งความไม่เพลิดเพลินเจริญใจมาตั้งแต่ก่อนปฏิสนธิเสียอีก สนิกเก็ตเกิดในเมืองเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยผู้คนช่างสงสัยและค่อนข้างสับสนอลหม่าน เขาใช้ชีวิตในวัยเด็กในสนิกเก็ต วิลล่า ที่ค่อนข้างจะหรูหรา ซึ่งภายหลังบ้านแสนรักได้เปลี่ยนเป็น โรงงาน ป้อมปราการ ร้านขายยา และปัจจุบันที่น่าเศร้าไปกว่านั้นก็คือ สนิกเก็ต วิลล่า ตกเป็นของคนอื่นแล้ว เมื่อสนิกเก็ตโตขึ้นเป็นหนุ่ม “ ร่างสูง ตาสีน้ำตาล ” ก็ย้ายไปอยู่ในเมืองใหญ่ เขาได้รับการศึกษาขั้นแรกจากโรงเรียนรัฐบาลและครูเอกชน แล้วก็โรงเรียนรัฐบาล สั่งสมความเฉลียวฉลาดจนกลายเป็นนักวิชาการที่มีอนาคตไกล และเริ่มงานเป็นนักวิจารณ์ละครให้หนังสือพิมพ์เดอะเดลี่พังค์ทิลิโอ ตามด้วยการตีพิมพ์บทความที่มีอนาคตดีหลายชิ้นเกี่ยวกับความคิดที่ว่าวัตถุ สัตว์ และพระเจ้ามีรูปร่างลักษณะและอารมณ์ความรู้สึกเช่นเดียวกับมนุษย์

ซึ่งในที่นี้หมายถึง “ รายงานที่ยาวมากๆ ” ช่วงเวลาแห่งความพึงพอใจในความเป็นมืออาชีพและข้อสงสัยถึงความรักที่ไม่ได้รับการตอบสนองจบลงเมื่อมีข่าวว่าเขาเกี่ยวข้องกับ ว.ฟ.ด. ซึ่งหนังสือพิมพ์ได้ลงข่าวอื้อฉาวตามมา มิสเตอร์สนิกเก็ตกลายเป็นผู้ลี้ภัยตามคำสั่งศาล และแทบจะไม่ปรากฏตัวให้เห็นในที่สาธารณะ เขาหวาดกลัวและท้อแท้ที่ไม่มีภรรยาและลูก เขามีแต่ศัตรู เพื่อนร่วมงาน และคนรับใช้ชายผู้ภักดีเป็นครั้งคราว ภาพของเขามักถ่ายให้เห็นเพียงด้านหลัง มีการ “ ตามล่า ” ตัวหลายครั้ง และเนื่องจากการเรียงพิมพ์ผิดจึงมักกลายเป็นการ “ ตามฆ่า ” สนิกเก็ตจึงต้องหลบๆซ่อนๆไปพร้อมกับการอุทิศตนและความสามารถอันเฉียบล้ำร่อนเร่ติดตามเรื่องราวชีวิตอันแสนเศร้าของเด็กๆโบดแลร์ ไปทั่ว ซึ่งด้วยเหตุนี้หรือเปล่าไม่ทราบได้ทำให้มีผู้สันนิษฐานว่า เลโมนี สนิกเก็ต “ ตายโดยสันนิษฐาน ” แต่ข้อสันนิษฐานโดยสันนิษฐานนี้ไม่ได้ถูกพิสูจน์หักล้างว่าไม่ผิด (และเจ้าตัว “ คุณสนิกเก็ต ” ที่กำลังอาศัยมือผมเขียนอัฐิชีวประวัตินี้สันนิษฐานว่า การตายโดยสันนิษฐาน น่าจะเป็นข้อสันนิษฐาน ที่นำการสันนิษฐานมาหักล้างได้) เนื่องจากคงไม่มีใครรู้ว่าเขาตายเมื่อไหร่ ที่ไหน อย่างไร และทำไมเขาถึงตาย (สนิกเก็ตก็ไม่ยอมบอกผมเหมือนกัน เขาไม่อยากให้ผมโชคร้ายไปมากกว่านี้)

ดังนั้นจะไม่มีงานศพให้เขา (เขาบอกว่า ดีใจที่จะไม่มีใครต้องเศร้าใจที่เขาจากไป) การฝังศพอาจจะมีขึ้นในภายหลัง (เขาบอกว่าเศร้าใจที่มีคนดีใจที่มีโอกาสได้ไปงานศพเขา และเตือนว่า ทุกคนที่รู้ข่าวกรุณาอย่าไปร่วมงานฝังศพ “ ได้โปรดเถอะ ” ) แม้จะ “ ตายโดยสันนิษฐาน ” ไปแล้ว แต่สนิกเก็ตยังยืนยันว่าจะติดตามชีวิตพลิกพลันอันน่าสลดของเด็กๆโบดแลร์ต่อไป ทุกท่านสามารถติดตามเล่มล่าสุดได้ในชื่อตอน... (สนิกเก็ตอนุญาตให้บอกได้ แต่ย้ำว่าถ้าคุณยังอยากมีความสุขก็กรุณาอย่าอ่านเลย เพราะมันเศร้า เศร้ามากๆ ถึงตอนนี้เขาก็ร้องไห้โฮออกมา) เขาฝากบอกหญิงคนรักที่ชื่อ เบียทริช ว่าถ้าได้อ่านอัฐิชีวประวัติฉบับนี้ (ถ้าบนสวรรค์มีอินเตอร์เนตให้เล่น) กรุณารับรู้ว่าเขายังรักเธออย่างโศกเศร้า และไม่เคยลืมสองร้อยหน้าที่เธอใช้บรรยายเหตุผลว่าทำไมถึงไม่ยอมแต่งงานกับหนุ่มผู้โชคร้ายอย่างเขา (ซึ่งสนิกเก็ตบอกว่าเธอโชคดีแล้ว) สำนักพิมพ์ต้องขออภัยที่ลืมบอกไปว่าบัดนี้เจ้าหน้าที่คนที่ไปพบจดหมายเกิดติดโรคโชคร้ายที่แนบมาด้วย และโรคนี้กำลังแพร่ไปทั่วสำนักพิมพ์อย่างรวดเร็วกว่าโรคเวียนหัวตัวอักษรเสียอีก เพราะฉะนั้นทุกท่านกรุณาหยุดอ่านอัฐิชีวประวัติชิ้นนี้นับแต่บรรทัดนี้เป็นต้นไป และกรุณาอย่าแนะนำให้เพื่อน คนรัก หรือคนรู้จักผู้ใดอ่านเป็นอันขาด ขอโชคร้ายและความทุกข์จงอย่าได้ไปเยือนทุกๆท่าน

ผลงานเขียน :Lemony Snicket : เลโมนี สนิกเก็ต 

	อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 1 ตอน ลางร้ายเริ่มปรากฎ เนื้อหาโดยย่อ : ไวโอเล็ต เคลาส์ และซันนี่ ได้รับข่าวร้ายขณะกำลังใช้ชีวิตอันแสนสุข ที่ชายหาดแห่งหนึ่ง พ่อและแม่ของพวกเขาได้เสียชีวิตไปในกองเพลิงที่น่ากลัว ไม่นานต่อมาเด็ก ๆ ก็ถูกส่งไปอยู่ในความดูแลชั่วคราวของเคาต์โอลาฟ ญาติห่าง ๆ ที่หวังสมบัติของเด็กทั้งสาม ขณะที่เคลาส์และไวโอเล็ตกำลังจะเปิดหน้ากากเคาต์โอลาฟ ปรากฏว่าซันนี่หายตัวไป...
อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 2 ตอน ห้องอสรพิษชวนผวา เนื้อหาโดยย่อ : ไวโอเล็ต เคลาส์ และซันนี่ ถูกส่งไปอยู่กับลุงมอนตี้ผู้ร่าเริง เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องงู ลูกจ้างคนใหม่ของลุงมอนตี้ มีรอยสักรูปดวงตาบนข้อเท้า เด็ก ๆ พยายามบอกลุงมอนตี้ว่า ชายคนนี้คือเคาต์โอลาฟแน่ ๆ แต่เขาไม่เชื่อ แม้จะประสบอุบัติเหตุจนเกือบเสียชีวิต ก็ตาม...
	อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 3 ตอน บ้านประหลาด   เนื้อหาโดยย่อ : ไวโอเล็ต เคลาส์ และซันนี่ ถูกส่งไปอยู่กับป้าโจเซฟิน ที่เป็นโรคประสาท เธอเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านไวยากรณ์ อาศัยอยู่ในบ้านประหลาด ที่สร้างอย่างไม่มั่นคงบนหน้าผาสูงเหนือชายฝั่งที่มืดสลัวของทะเลสาบลากรีโมส ซึ่งเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ซึ่งเต็มไปด้วยปลิงดูดเลือดที่ดุร้าย เมื่อพบว่าป้าของพวกเขาหายไป เด็ก ๆ จึงต้องลงมือทำอะไรสักอย่าง...
อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 4 ตอน โรงงานเขย่าขวัญ   เนื้อหาโดยย่อ : มิสเตอร์โพ นำเด็กกำพร้าตระกูลโบดแลร์ ไปที่เมืองพัลทรีวิลล์ ซึ่งตั้งอยู่กลางป่าไฟไนต์ฟอเรสต์ เด็ก ๆ ถูกส่งไปอยู่ในความดูแลของญาติที่ห่างมาก ๆ คนหนึ่ง ซึ่งเป็นเจ้าของโรงงานลักกี้สเมลส์ลัมเบอร์ เด็กๆ ต้องทำงานในโรงงานและพักอยู่ร่วมกับลูกจ้างที่เศร้าสร้อยของโรงงาน ในหอพัก ความยุ่งยากที่แท้จริงเริ่มขึ้น เมื่อแว่นตาของเคลาส์แตก และเขาต้องไปหาหมอตา เมื่อกลับมาเคลาส์ทำตัวแปลกมาก...
	อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 5 ตอน โรงเรียนสั่นประสาท เนื้อหาโดยย่อ : โรงเรียนประจำที่มีคำขวัญว่า “จำไว้ว่าเธอจะต้องตาย” กลายเป็นบ้านใหม่ สำหรับเด็กกำพร้าทั้งสาม ซึ่งน่าจะดีเพราะเด็กเหล่านี้ชอบอ่านหนังสือ เขาได้ไปอยู่รวมกับเด็กกำพร้าฝาแฝดอีก 3 คนในตระกูลควากไมร์ ซึ่งคุ้นเคยกับความโชคร้ายเป็นอย่างดี เหมือนพี่น้องตระกูลโบดแลร์ แต่เคาต์โอลาฟก็ตามมาอีก ในคราบของอาจารย์สอนวิชาพลศึกษา (โดยซ่อนรอยสักตรงข้อเท้าไว้ข้างในรองเท้าวิ่งที่แสนแพง) เด็กแฝดต้องการจะช่วยพวกโบดแลร์ แต่นี่เป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่เสียแล้ว...
อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 6 ตอน คฤหาสน์อาเพศ    เนื้อหาโดยย่อ : เหมือนจะโชคดีแล้ว เด็ก ๆ โบดแลร์ได้ไปอยู่กับเจ้าของบ้านหลังใหญ่ ที่มีห้องนอนถึง 71 ห้อง อยู่บนถนนที่มืดครึ้มของคุณนายเอสเม่ สควาเลอร์ และสามีผู้ใจดีของเธอ แต่เพราะลิฟต์เสีย เด็ก ๆ จึงต้องเดินขึ้นบันไดไป 66 ชั้น นี่ยังไม่นับว่า ต้องกินน้ำเปล่ารสน้ำมันละหุ่ง และน้ำอัดลมรสผักชี โดยไม่ต้องรอนานนัก เคาต์โอลาฟก็ปรากฏตัวในคราบใหม่ แต่ในเมื่อเคาต์โอลาฟมาที่ถนนมืดครึ้มนี่แล้ว เขาทำอันตรายเพื่อนใหม่ตระกูลควากไมร์ที่แสนดีได้อย่างไรล่ะ...
	อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 7 ตอน หมู่บ้านสามานย์ เนื้อหาโดยย่อ : คราวนี้มิสเตอร์โพ พาเด็กกำพร้าไปเข้าโปรแกรมรับดูแลเด็กของหมู่บ้าน “ว.ฟ.ด.” (ใครที่อ่านเล่มที่ 5 และ 6 แล้ว จะต้องรู้เลยว่า คำย่อนี้เป็นคำใบ้ ให้รู้ว่าเด็กตระกูลควากไมร์หายไปได้อย่างไร) เอาละ หมู่บ้านนี้เต็มไปด้วยอีกา และมีกฏของหมู่บ้านนี้ว่า “ห้ามทำร้ายอีกา” และ “ห้ามประดิษฐ์อุปกรณ์ใด ๆ” โชคดีที่เด็ก ๆ ได้ไปอยู่กับช่างรับซ่อมของจิปาถะ ชื่อ เฮคเตอร์ ซึ่งชอบแหกกฎ อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าใครในหมู่บ้านก็ช่วยป้องกันเด็ก ๆ ให้พ้นมือเคาต์โอลาฟไม่ได้...
อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 8 ตอน โรงพยาบาลวิปริต เนื้อหาโดยย่อ : ตั้งแต่ภาพถ่ายของเด็กทั้งสาม ไปปรากฏบนหน้าหนึ่งบนหนังสือพิมพ์ “เดอะเดลี่ฟังชิลิโอ” กล่าวหาพวกเขาว่าเป็นฆาตกร พวกเขาก็เลยต้องเตลิดหนี เขาปลอมตัวไปเป็นอาสาสมัครของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง (เป็นอาสาสมัครต่อสู้กับเชื้อโรค) มิสเตอร์โพหายไปไหนในยามที่พวกเขา ต้องการความช่วยเหลือและเคาต์โอลาฟ พยายามจะผ่าตัดกะโหลกศีรษะของไวโอเล็ต...
	อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 9 ตอน เทศกาลระทึกขวัญ เนื้อหาโดยย่อ : หลีกเลี่ยงอันตรายที่เกิดขึ้นจากการจับตัว และเพื่อเข้าไปหาเงื่อนงำต่าง ๆ เกี่ยวกับพ่อหรือแม่คนใดคนหนึ่ง ที่เป็นผู้รอดชีวิตของพวกเขา ทั้งสามจะต้องปลอมตัวเป็นมนุษย์ประหลาด เพื่อเข้าในบ้านมนุษย์ประหลาดของมาดามลูลู่ แม้ว่าจะต้องทนต่อการเป็นตัวตลกให้ผู้ที่เข้ามาชมการแสดงหัวเราะเยาะ และเกือบจะตกเป็นอาหารอันโอชะของสิงโตดุร้าย ที่พร้อมจะเข้าขย้ำฉีกทึ้งได้ทุกเมื่อ...
อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 10 ตอน หน้าผาวิปโยค เนื้อหาโดยย่อ : ไวโอเล็ต และเคลาส์ ต้องหาทางแก้ไขสถานการณ์คับขันในครั้งนี้ เพื่อขึ้นไปตามหาน้องคนเล็กที่สำนักงานใหญ่ ว.ฟ.ด. ที่ตั้งอยู่บนยอดเขาให้ได้ แต่การขึ้นไปนั้น ไม่ง่ายเลย เพราะข้างหน้ายังมีอุปสรรครออยู่มากมาย ทั้งอากาศหนาวเย็น ที่ทำให้น้ำในลำธารกลายเป็นน้ำแข็ง ฝูงแมลงอารมณ์ร้ายที่กัดคนอย่างไม่มีเหตุผล และค่ายลูกเสือหิมะที่กำลังจะไปฉลองฤดูใบไม้ผลิจอมปลอม ส่วนอักษรย่อ “ว.ฟ.ด.” ยังคงเป็นปริศนา แต่พวกเด็ก ๆ ก็ยังตามหากันต่อไป และซันนี่ ซึ่งในตอนนี้ไม่ใช่เด็กทารกอีกต่อไปนี้ ก็ได้รู้ความลับบางอย่าง ที่จุดประกายความหวังของสามพี่น้อง
	อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 11 ตอน ถ้ำทะมึน    เนื้อหาโดยย่อ : พวกเด็ก ๆ ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติภารกิจสำคัญ นั่นคือ ค้นหากระปุกน้ำตาลให้เจอ แต่ภารกิจครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่อพวกเขาต้องเผชิญหน้ากับเคาต์โอลาฟ ที่มาพร้อมกับเสียงหัวเราะแบบใหม่ และบรรดาพรรคพวกน่าขยะแขยง ที่ตามไปฮุบสมบัติถึงใต้ทะเล นอกจากนี้พวกเด็ก ๆ ยังต้องเจอกับเรือดำน้ำปลาหมึกยักษ์ ความเชี่ยวกรากและความหนาวเย็นของน้ำที่ไม่มีในแผนที่ รวมถึงเห็ดพิษที่ทำให้ตายภายในหนึ่งชั่วโมง และใช่เลย! เด็กโบดแลร์คนหนึ่งถูกพิษ
อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม 12 ตอน หายนะก่อนปิดฉาก เนื้อหาโดยย่อ : สายน้ำแห่งความโชคร้ายของสามพี่น้องโบดแลร์ยังคงไหลย้อนกลับมาหาพวกเขาและทวีความร้ายแรงมากยิ่งขึ้น เมื่อเหล่าคนร้ายที่คอยสร้างปัญหาและบรรดาอาสาสมัครที่ไม่เคยช่วยอะไรพวกเขาได้เลยในอดีตได้กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง ณ สถานที่ที่พวกเขาคิดว่าปลอดภัยแห่งสุดท้าย เพื่อแย่งชิงกระปุกใส่น้ำตาลและเมดูซอยด์ไมซีเลียม เด็กๆต้องแยกอาสาสมัครออกจากคนร้าย
	อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย เล่ม13 ตอน จุดจบ(แห่งความโชคร้าย)      เนื้อหาโดยย่อ : เคาต์โอลาฟและพี่น้องโบดแลร์ในเรือคาร์เมลิต้าถูกพายุพัดมาติดเกาะร้างที่มีผู้คนจากเรือแตกมาติดอยู่ก่อนมากมาย ที่นี่มีอิชมาเอลเป็นหัวหน้า ทุกคนต้องเชื่อฟังเขาทุกอย่าง แต่สามพี่น้องพบว่าทุกคนซ่อนความลับไว้ พวกติดเกาะต้องการก่อกบฏ และอิชมาเอลซ่อนห้องสมุดขนาดสุดลูกหูลูกตา ห้องครัวที่มีเครื่องเทศทุกชนิด และสมุดบันทึกเล่มใหญ่ไว้ เคาต์โอลาฟต้องการเป็นใหญ่จึงสู้กับอิชมาเอล และทำสารพิษเมดูซอยด์ ไมซีเลียม แพร่กระจายไปทั่วเกาะ อิชมาเอลและชาวเกาะจึงหนีไปอยู่เกาะอื่น เคาต์โอลาฟตาย เช่นเดียวกับคิท สนิกเก็ต ซึ่งมาติดเกาะทีหลัง สามพี่น้องพบยาแก้พิษ และช่วยลูกในท้องของคิทไว้ได้