ซิต้า ได้บอกเล่าถึงแนวเขียนนวนิยายที่เธอถนัดผ่านล่ามแปลด้วยน้ำเสียงสดใสว่า นวนิยายที่ถนัดที่สุดจะเป็นเรื่องราวของจิวิญญาณ ลึกลับมหัศจรรย์ ผสมผสานเรื่องราวความรัก (Supernatural Romance) โดยเนื้อหาในนวนิยายจะแฝงไปด้วยบรรยากาศที่หลากหลาย ทั้งมีกรุ่นกลิ่นไอของตะวันตก ตะวันออก สมัยโบราณ-สมัยใหม่ สวรรค์-นรก นางฟ้า-ซาตาน และที่แปลกไปกว่านั้นคือ ตัวละครมักจะมีพฤติกรรมสุดขั้วหรือมีลักษณะพิเศษ เช่น เป็นคนโรคจิต นักมายากล หรือคนรักร่วมเพศ เป็นต้น
แต่ผลงานเขียนเล่มล่าของเธอในโรงรับจำนำหมายเลข 8 จะเป็นงานเขียนที่ฉีกแนวจากที่เธอเคยเขียน เพราะไม่ได้เป็นรักหวานแว่ว แต่ก็ไม่ใช่เรื่องชิงรักหักสวาท หรือเรื่องรักเข้มข้นปนชีวิตเศร้าเคล้าน้ำตา เหมือนนวนิยายทั่วไปหรือนวนิยายแนวถนัดที่เธอเคยเขียน
ซิต้า เล่าว่าเรื่องราวในโรงรับจำนำหมายเลข 8 เป็นเรื่องที่ไม่ได้พบเห็นในชีวิตประจำวันทั่วไป พระเอกของเรื่องเป็น "ชายหนุ่ม” รูปงาม หนักแน่น ราวกับเจ้าชายผู้สูงศักดิ์ ชายผู้จำนำความรักของเขาไว้ตลอดกาล ที่มีอาชีพเป็นเถ้าแก่โรงรับจำนำ รับจำนำทุกอย่างตั้งแต่แขนขาไปจนถึงชีวิตของผู้คน ความรักจะเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับผู้ชายคนนี้ เขาไม่มีความรักให้ใคร แม้แต่หญิงสาวที่รับใช้อยู่กับเขามาหลายสิบปี ผู้มีความรักให้เขาสุดหัวใจ แต่ก็มิอาจได้รับความรักตอบกลับคืนจาก “เถ้าแก่” ผู้ที่จำนำความรักไว้ตลอดกาล
ซิต้าได้ให้เหตุผลที่ตั้งชื่อโรงรับจำนำหมายเลข 8 ว่า โรงรับจำนำถือได้ว่าเป็นสถานที่ที่คนเดือดร้อนจะนำสิ่งค่าที่มีค่ามาจำนำไว้เพื่อแลกกับเงิน ส่วนเลข 8 เป็นเลขมงคลของคนจีนจึงได้นำทั้งสองสิ่งนี้มาคลุกเคล้าเป็นส่วนผสมที่ลงตัว
นอกจากโรงรับจำนำหมายเลข 8 จะเป็นนวนิยายรักที่ซาบซึ้งตรึงหัวใจทุกตัวอักษรแล้ว ยังได้นำเบื้องลึกของจิตใจมนุษย์มาตีแผ่อย่างหมดเปลือก เพราะโรงรับจำนำแห่งนี้ไม่ได้ตั้งอยู่ในมิติของเวลา ไม่ได้รับจำนำเฉพาะทรัพย์สินมีค่าเหมือนดังโรงรับจำนำทั่วไป แต่ยังต้องจำนำอวัยวะ ชะตากรรมของลูกในอุทร แม้แต่กระทั่งความรัก หรือวิญญาณ เพื่อแลกทุกอย่างที่ลูกค้าต้องการ เพื่อตอบสนองความต้องการอย่างไม่มีที่สิ้นสุดของมนุษย์
และที่น่าตื่นเต้นไปยิ่งกว่านั้นก็คือที่โรงรับจำนำแห่งนี้มีกกฏการแลกเปลี่ยนเพียงข้อเดียวซึ่งไม่อาจเปิดเผยได้ว่า อะไรก้ตามที่ลูกค้านำเอามาจำนำจะไม่ยินยอมให้ไถ่คืน แม้แต่อย่างเดียว ทั้งผุ้ดูแล และลูกค้าต่างตกเป็นเหยื่อของปีศาจที่เห็นความตกต่ำของมนุษย์เป็นการแสดงที่น่าชื่นชมที่สุด ในขณะที่ปีศาจตนนั้นไม่ได้เข้าไปแทรกแซงทำหน้าที่กำกับการแสดงเสียเอง ไม่ได้เป็นแม้แต่ตัวแปรในการแสดงโศกนาฏกรรมบนโลกมนุษย์แม้แต่น้อย ทุกชีวิตต่างก็เล่นละครชีวิตจริงกันไป โดยสวมบทบาทที่ตนเองล้วนแต่เป็นผู้เลือก แม่มดผู้เสกนิยายทิ้งท้าย
โรงรับจำนำหมายเลข 8 ที่ที่ความรักและวิญญาณจำนำได้
...มีใครเคยเข้าโรงรับจำนำบ้าง...
...มีใครรู้บ้างว่ากลิ่นไอ...บรรยากาศ...และสีหน้าผู้คนในนั้นเป็นอย่างไร...
...มีกติกาในการแลกเปลี่ยนอย่างไร และมีอัตราดอกเบี้ยเท่าไหร่...
...ในสังคมระดับหนึ่งผู้คน "มีเครดิต" ผูกพันกับธนาคาร และสถาบันการเงิน...
...ในสังคมอีกระดับที่ผู้คน "ไม่มีเครดิต" มีโรงรับจำนำเป็นที่พึ่งในยามยาก...
...สถาบันการเงินให้สินเชื่อเพื่อการจับจ่ายใช้สอยและการลงทุน...
...โรงรับจำนำรับแลกเงินกับทรัพย์สินเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้คนเอาเงินไปหมุนเวียน...
...มีคนแนะนำว่า ถ้าอยากได้ข้าวของเครื่องใช้มือสองที่สภาพค่อนข้างดี...
...ให้ไปลองดูที่โรงรับจำนำ...มีของดี ๆ หลายอย่างที่หลุดจำนำให้ได้เลือก...
...โรงรับจำนำได้กำไรจากดอกเบี้ย..และได้กำไรจากการขายของหลุดจำนำ...
...ของหลุดจำนำคือของที่เจ้าของไม่มาจ่ายดอกเบี้ย ไม่มาไถ่คืนเมื่อถึงเวลาที่กำหนด...
...ทีวีสภาพดี กล้องถ่ายรูปสภาพดี โทรศัพท์มือถือสภาพดี โน๊ตบุ๊คสภาพดี...
...พระเครื่อง...แหวน...สร้อย...เครื่องดนตรี ฯลฯ ส่วนใหญ่แล้วสภาพดี...
...ของเหล่านี้...จริง ๆ แล้วเจ้าของยังรัก...และ มีความหวังว่าจะมาไถ่คืน...
...แต่ด้วยหลาย ๆ อย่าง...ทำให้มาไถ่ไปไม่ได้...ของรักเล็ก ๆ น้อย ๆ จึงหลุดมือไป...
...ฉันค้นพบโรงรับจำนำแห่งหนึ่ง...ชื่อว่า "โรงรับจำนำหมายเลข 8" ...
...มีตัวอักษรเขียนข้อความที่สุดแสนดึงดูดใจไว้ว่า...
ยินดีต้อนรับ
ที่นี่โรงรับจำนำหมายเลข 8 อันเลื่องชื่อ
รับจำนำทุกอย่างให้ราคายุติธรรมที่สุด
เชิญผู้สิ้นหวัง ผู้ละโมบ
มาสานต่อความหวัง ความฝัน ความสุขที่นี่
...เถ้าแก่โรงรับจำนำเป็นชายหนุ่มผู้งามสง่า...มีผู้ช่วยเป็นหญิงสาว(ที่รักเขามานาน)...
...ทีนี่รับจำนำทุกอย่าง...ข้าวของ อวัยวะ สติปัญญา อนาคต วิญญาณ และความรัก...
...แต่ไม่เคยมีใครสามารถไถ่ถอนอะไรไปได้สักอย่าง...
...แม้แต่เถ้าแก่ของโรงรับจำนำแห่งนี้ ยังไถ่สิ่งที่ตัวเองเคยจำนำไว้ไม่ได้เลย...
...คนสิ้นหวังบางคนมาจำนำสติของตัวเอง...เพื่อให้ความสุขกับลูกเมีย...
...คนเห็นแก่ตัวบางคนเอาอนคตลูกสาวมาจำนำ...เพื่อความสุขของตัวเอง...
...คนมักมากบางคนก็มาบ่อย สูญเสียของรักไปทีละชิ้น จนสุดท้ายต้องจำนำวิญญาณ...
...และวิญญาณนี่เองคือสิ่งที่โรงรับจำนำต้องการมากที่สุด...
...ที่แห่งนี้...แท้จริงเป็นกับดักเพื่อหลอกล่อเอาวิญญาณมนุษย์ไป...
...แต่บังเอิญว่า...ผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลโรงรับจำนำ...เป็นบุรุษผู้มีคุณธรรม...
...ผู้คนที่มาที่นี่จึงได้รับการช่วยเหลือ...หากว่ามาจำนำเพื่อคนอื่น...
...แต่หากว่ามาจำนำเพราะความละโมบไม่รู้จักพอ...จุดจบก็จะน่าเศร้าทุกราย...
...โรงรับจำนำหมายเลข 8 อยากจะบอกให้เรารู้จักกับความสุขหลาย ๆ รูปแบบ...
...ความสุขของคนบางคน...เกิดจากการเสียสละของคนบางคน...
...ความสุขบางอย่าง เช่นอำนาจ และเงินล้นฟ้า...กลับไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง...
...ความสุขจากชีวิตอมตะ เทียบไม่ได้กับการได้รักใครสักคนอย่างแท้จริงสักครั้ง...
"ความสุขไม่ใช่การมีชีวิตอมตะ ไม่ใช่การมีปลามีเนื้อกินมากมาย
ไม่ใช่การมีอำนาจล้นฟ้า ความสุขหมายถึงการที่ความปรารถนา
เล็ก ๆ น้อย ๆ แต่ละครั้งได้รับการตอบสนอง นึกอยากมีกินก็มีกิน
นึกอยากได้รับความรักก็ได้รับ"
...เถ้าแก่โรงรับจำนำแห่งนี้ ได้รู้ได้เห็นชีวิตคนมากมาย...
...เขามีชีวิตอยู่มาเกือบสองร้อยปี...แต่จนบัดนี้ก็ยังไม่เช้าใจชีวิตนัก...
...เขาเคยเอาความรักของตัวเองมาจำนำกับเจ้าของที่แท้จริงของที่นี่...
...แลกกับชีวิตที่เป็นสุขไปตลอดกาลของลูกและภรรยา...
...จากนั้นมาเขารักใครไม่ได้ บอกรักใครไม่ได้ แสดงความรักให้ใครไม่ได้...
...แล้ววันหนึ่งเมื่อลูกเมียตายไปเป็นร้อยปี เขาก็พบว่าชีวิตอมตะของเขานั้นว่างเปล่า...
...ชีวิตที่จะว่างเปล่าไปอีกนับร้อยนับพันปี ช่างเป็นความทรมานราวกับตายทั้งเป็น...
...ความผูกพัน ความสงสาร ความเห็นอกเห็นใจที่มีต่อกัน...
...ทำให้เขาอยากมอบความรักให้หญิงสาวผู้ช่วย ที่หลงรักเขานานกว่าร้อยปี...
...เขาตัดสินใจเอาความรักที่ลูกค้าคนหนึ่งมาจำนำไปใช้...
...แม้จะเป็นการทำผิดกฎของโรงรับจำนำอย่างมหันต์...
...แต่เขาและเธอเห็นพ้องต้องกันว่า...จะตายไปพร้อมกันด้วยความรัก...
...ดีกว่าอยู่ไปด้วยความหมองหม่นจนชั่วนิรันดร์...
...เมื่อได้รู้จักโรงรับจำนำหมายเลข 8 จากปลายปากกาของ Zita Law...
...ฉันก็นึกถึงความทุกข์ ความสุข ความหวังของผู้คน...
...คิดว่าหากมีโรงรับจำนำแบบนี้จริง ๆ ในโลก...ก็คงจะมีคนใช้บริการจริง ๆ ...
...เพราะคนสิ้นหวัง คนละโมบ คนที่ตามหาความสุขตลอดเวลาก็ยังมีอยู่มากในโลก...
...ไม่แน่ว่า...ฉันอาจเป็นลูกค้าคนหนึ่งของโรงรับจำนำหมายเลข 8 ก็ได้...
...เพราะรู้สึกว่าเป็นพลเมืองคนหนึ่งของโลก ที่ตามหาความสุขตลอดเวลา...
...อยากจะจำนำความรักสักสิบล้าน...ไม่ทราบว่าเถ้าแก่จะสู้ไหวไหม...
|
ภาพและข้อมูลจาก : manager.co.th
