ระหว่างทาง แม้ว่าหลี่เซียวเหยาและหลินเยี่ยหยูจะมีปากเสียงกันก็ตาม แต่ทั้งสองกลับเข้ากันได้ดี ทำให้หลิวจิ้นหยวนยิ่งขมขื่น ทั้งสามคนพากันเดินทางมาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง ทั้งสามได้พบกับหมอหลวงหาน ที่แท้หมอหลวงหานช่วยชีวิตหลิงเอ๋อเอาไว้และช่วยได้รักษาอาการป่วยให้นาง ต่อมา หลี่เซียวเหยาประสบอุบัติเหตุ ทำให้ความทรงจำของหลี่เซียวเหยากลับฟื้นคืนขึ้นมาเป็นปกติ หลี่เซียวเหยาจำได้ว่าเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับหลิงเอ๋อมาก่อน ในเวลาเดียวกัน ที่หมู่บ้านเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้น เนื่องจากผีดิบจำนวนมากได้ออกอาละวาดกัดและทำร้ายผู้คน เพื่อช่วยเหลือชาวบ้าน หลินเยี่ยหยู , หลิงเอ๋อและหลี่เซียวเหยาได้พากันเดินทางไปวัดเส้าหลินเพื่อพบกับอี้ฝอจู ที่แท้เจ้าอาวาสวัดเส้าหลินก็คืออี้ฝอจูนั่นเอง ทั้งสามพาอี้ฝอจูเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านเพื่อช่วยเหลือชาวบ้าน ด้วยอิทธิฤทธิ์ของอี้ฝอจูนั้น ทำให้ราชาปิศาจถูกกำจัดลง และสามารถกำจัดผีดิบจนสิ้นซาก เรื่องเลวร้ายอีกเรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านก็คือได้มีโจรภูเขาออกเที่ยวปล้นสะดมชาวบ้าน หลี่เซียวเหยา , หลินเยี่ยหยูและหลิงเอ๋อคิดกวาดล้างโจรภูเขาเพื่อความสงบสุขของชาวบ้าน ระหว่างทางที่เดินทางไปปราบโจรภูเขานั่นเอง หลี่เซียวเหยา , หลินเยี่ยหยูและหลิงเอ๋อต่างต้องผจญกับรักสามเส้า เมื่อทั้งสามเดินทางมาถึงเขาปิศาจ ทั้งสามได้ร่วมมือกันกำจัดหัวหน้าโจรภูเขา นึกไม่ถึงว่าหัวหน้าโจรภูเขานี้คือผู้เฒ่าของชาวหนานจ้าว ที่มารับหลิงเอ๋อกลับเมืองนั่นเอง หลิงเอ๋อต้องการช่วยชีวิตหลี่เซียวเหยาและหลินเยี่ยหยูไว้ ดังนั้นจึงรับปากว่าจะไปกับผู้เฒ่า หลี่เซียวเหยาและหลินเยี่ยหยูพากันออกตามหาหลิงเอ๋อ ทั้งสองต่างเป็นห่วงความปลอดภัยของหลิงเอ๋อเป็นอันมาก ขณะเดียวกัน แม้ว่าหลินเยี่ยหยูจะรักหลี่เซียวเหยามากสักเพียงใดก็ตาม หลี่เซียวเหยาเองก็ชอบพออุปนิสัยของหลินเยี่ยหยู แต่เสียดายที่ติดอยู่ที่หลิงเอ๋อเพียงคนเดียวเท่านั้น หลังจากที่หลี่เซียวเหยาฟื้นฟูความทรงจำกลับคืนมาได้แล้วก็รู้สึกว่าตนไม่อยากทำร้ายหลิงเอ๋ออีกต่อไป หลี่เซียวเหยาเกิดความสับสนขึ้นในใจเป็นอันมาก แม้ว่าหลินเยี่ยหยูจะรู้สึกเจ็บปวดมากสักเพียงใดก็ตาม แต่ก็เข้าใจหลี่เซียวเหยาเป็นอย่างดี ทั้งสองออกเดินทางไปด้วยกัน โดยวางตัวกันอย่างพี่น้องเท่านั้น ระหว่างทาง หลี่เซียวเหยาถูกหลิ่วเม่ยเหนียงปิศาจจักจั่นทองแห่งพรรคเบญจพิษจับตัวไป หลิ่วเม่ยเหนียงเกลียดชังผู้ชายทุกคนในโลก ทำให้หลี่เซียวเหยาถูกทรมาณปางตาย โชคดีที่หลี่เซียวเหยาใช้สติปัญญาและไหวพริบเอาตัวรอดไปได้ ทำให้รักษาชีวิตเอาไว้ได้ หลี่เซียวเหยาและหลินเยี่ยหยูพากันเดินทางต่อไป ทั้งสองเดินทางมาถึงเมืองฉางอัน (บ้านเกิดของหลิวจิ้นหยวน) ดังนั้นทั้งสองจึงพากันเข้าไปเยี่ยมเยียนหลิวจิ้นหยวน เมื่อไปถึงทั้งสองถึงรู้ว่าหลิวจิ้นหยวนป่วยหนัก โอกาสรอดชีวิตมีเพียงน้อยนิด ที่แท้หลังจากที่หลิวจิ้นหยวนถูกหลินเยี่ยหยูขับไล่ไสส่งไปแล้วก็เดินทางกลับบ้านมาด้วยอาการที่หมดอาลัยตายอยาก ระหว่างทางกลับบ้านนั่นเอง หลิวจิ้นหยวนเห็นแมงมุมยักษ์กำลังจะกินผีเสื้อเป็นอาหาร ดังนั้นจึงช่วยผีเสื้อเอาไว้ ที่แท้ผีเสื้อนี้เป็นปิศาจผีเสื้อที่บำเพ็ญเพียรเพียงพันปีเท่านั้น เพื่อตอบแทนพระคุณของหลิวจิ้นหยวน ดังนั้นจึงแอบติดตามหลิวจิ้นหยวนกลับมาที่บ้าน เมื่อกลับถึงบ้าน พ่อแม่หลิวจิ้นหยวนทนเห็นลูกชายเพียงคนเดียวตัดใจจากหลินเยี่ยหยูไม่ได้เสียที ดังนั้นจึงหาหญิงสาวที่เพียบพร้อม ทุกอย่างให้แต่งงานกับหลิวจิ้นหยวน หลิวจิ้นหยวนรู้ดีว่าตนไม่มัวันได้สมรักกับหลินเยี่ยหยูอย่างแน่นอน ดังนั้นจึงสุดแล้วแต่ผู้ใหญ่ จัดการ หลังจากแต่งงานได้ไม่นานนัก หลิวจิ้นหยวนก็ป่วยหนักมีคนร่ำลือกันว่าภรรยาของหลิวจิ้นหยวนเป็นปิศาจที่คอยทำร้าย หลิวจิ้นหยวนหลี่เซียวเหยาและหลินเยี่ยหยูพากันสืบหาความจริง ในที่สุดก็พบว่าภรรยาหลิวจิ้นหยวนเป็นปิศาจผีเสื้อ ดังนั้นทั้งสองจึงพา กันวางแผนกำจัดปิศาจผีเสื้อเพื่อช่วยหลิวจิ้นหยวนต่อมา หลี่เซียวเหยาและหลินเยี่ยหยูพบว่าปิศาจผีเสื้อเป็นปิศาจที่มีจิตใจงดงาม สืบเนื่องมาจากที่หลิวจิ้นหยวนทำร้ายปิศาจแมงมุมเพื่อช่วยชีวิตปิศาจผีเสื้อไว้นั่นเอง ทำให้ปิศาจแมงมุมผูกใจเจ็บคิดล้างแค้น ปิศาจแมงมุมดูดซับเอาพลังชีวิตของหลิวจิ้นหยวนไป ปิศาจผีเสื้อขับไล่ปิศาจแมงมุมไป เพื่อตอบแทนผู้มีพระคุณ ปิศาจผีเสื้อจึง จำแลงร่างเป็นหญิงงามแต่งงานกับหลิวจิ้นหยวน คอยปกป้องคุ้มครองหลิวจิ้นหยวนไม่ให้ปิศาจแมงมุมมาทำร้ายหลิวจิ้นหยวน แต่น่าเสียดายที่ปิศาจผีเสื้อไม่ใช่คู่ต่อสู้ของปิศาจแมงมุม ทำให้ปิศาจผีเสื้อต้องสูญเสียบุญบารมีที่สั่งสมมานานนับพันปีไป เนื่องจากปิศาจผีเสื้อได้รับบาดเจ็บสาหัส ดังนั้นจึงคืนร่างเดิมออกมา หลี่เซียวเหยาและหลินเยี่ยหยูต่างก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของปิศาจแมงมุม โชคดีที่ทั้งสองได้พบกับเซียนกระบี่อีกครั้ง เซียนกระบี่กำจัดปิศาจแมงมุม หลี่เซียวเหยารู้สึกว่าตนด้อยวิชา ดังนั้นจึงขอร้องให้เซียนกระบี่ถ่ายทอดวิชาให้ตน เซียนกระบี่กล่าวกับหลี่เซียวเหยาว่าถ้าหลี่เซียวเหยายอมเข้าสำนักเป็นศิษย์ของตน ตนก็ยินดีจะถ่ายทอดวิชาให้ แต่ต้องได้รับการยินยอมจากเทพกระบี่เจ้าสำนักสู่ซันศิษย์พี่ร่วมสำนักเสียก่อน หลี่เซียวเหยาตัดสินใจเดินทางไปที่สำนักสู่ซันเพื่อพบกับเทพกระบี่ ในเวลาเดียวกัน เพราะความเสียสละของปิศาจผีเสื้อ ทำให้หลิวจิ้นหยวนรู้สึกผิด ดังนั้นจึงตัดสินใจออกไปพเนจร
หลี่เซียวเหยาเศร้าโศกเสียใจกับการตายของหลินเยี่ยหยูเป็นอันมาก หลิงเอ๋อตำหนิตนเองที่เป็นสาเหตุให้หลินเยี่ยหยูต้องตาย หลี่เซียวเหยาตำหนิเทพกระบี่ที่ทำให้หลินเยี่ยหยูต้องตาย คำพูดที่ว่าบ่อสลายกระดูกจะสลายกระดูกปิศาจเท่านั้น จะไม่สลายกระดูกมนุษย์ แต่เพราะเหตุใดหลินเยี่ยหยูต้องตาย เทพกระบี่รู้สึกผิดต่อคำพูดที่พูดออกไป ต่อมาเซียนกระบี่มาถึง จากนั้นกล่าวกับทุกคนว่าหลิงเอ๋อเป็นจิตจำแลง เทพกระบี่รู้สึกผิดเป็นอันมากจึงพาหลี่เซียวเหยาและหลิงเอ๋อไปพบกับธิดาเทพ จากนั้นเทพกระบี่ก็ได้ถ่ายทอดพลังวัตรที่สั่งสมมาชั่วชีวิตให้แก่หลี่เซียวเหยา เป็นการชดใช้ความผิด หลังจากนั้นเทพกระบี่ก็จากไปอย่างเงียบๆ ธิดาเทพช่วยรักษาอาการบาดเจ็บให้หลี่เซียวเหยาและหลิงเอ๋อ ธิดาเทพกล่าวว่าหลิงเอ๋อเป็นปิศาจ ไม่ใช่มนุษย์ เนื่องจากนางถูกขังอยู่ในเจดีย์วิเศษเป็นเวลานาน ทำให้ลมปราณนางอ่อนลงทุกที หากจะช่วยชีวิตหลิงเอ๋อมีเพียงทางเดียวเท่านั้นคือต้องไปหาไข่หงส์และเล็บกิเลนไฟมาให้ได้ หลี่เซียวเหยาได้ยินเช่นนั้นก็รีบรุดออกหาของวิเศษที่ธิดาเทพบอกทันที หลี่เซียวเหยาหาไข่หงส์พบ แต่น่าเสียดายที่อาหนูหญิงสาวที่ดูแลรักษาไข่หงส์ไม่อนุญาตให้ หลี่เซียวเหยานำไข่หงส์ไป ที่แท้อาหนูเป็นคนของพรรคบูชาจันทร์ หลังจากที่ได้ประมือกับหลี่เซียวเหยาแล้ว นางก็รู้สึกชื่นชอบหลี่เซียวเหยาขึ้นมา ไม่เพียงมอบไข่หงส์ให้แก่หลี่เซียวเหยา นางยังยินดีช่วยหลี่เซียวเหยาเดินทางไปเมืองต้าหลี่เพื่อหาเล็บกิเลนไฟอีกด้วย อาหนูพาหลี่เซียวเหยาไปเมืองต้าหลี่ แสนลำบากกว่าจะหาเล็บกิเลนไฟพบ หลี่เซียวเหยานำเล็บกิเลนไฟและไข่หงส์เดินทางกลับไปยังที่พักของธิดาเทพเพื่อช่วยชีวิตหลิงเอ๋อ ไม่นานนัก หลิงเอ๋อก็ให้กำเนิดทารกเพศหญิง หลิงเอ๋อตั้งชื่อให้ลูกว่าอี้หยู เพื่อระลึกถึงหลินเยี่ยหยูในเวลาเดียวกัน อาหนูพบว่าหลิงเอ๋อเป็นทายาท ที่คนพรรคบูชาจันทร์กำลังออกตามหาอยู่ นางกล่าวกับหลิงเอ๋อว่าเวลานี้เมืองบูชาจันทร์แตกแยกเป็นคนกลุ่มดำและกลุ่มขาว ทั้งสองฝ่ายต่างฆ่าฟันกันเอง มีเพียงหลิงเอ๋อเท่านั้นที่จะขัดขวางและช่วยยุติความบาดหมางครั้งนี้ได้อาหนูพาหลี่เซียว หยาและหลิง เอ๋อเดินทางไปที่เมืองบูชาจันทร์ เมืองบูชาจันทร์กำลังโกลาหล ฝ่ายธรรมและอธรรมกำลังรบพุ่งกัน ซึ่งต่างก็มีคนบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก หลังจากที่หลี่เซียวเหยาเข้าเมืองมาแล้วก็เข้าไปบูชา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ หลี่เซียวเหยามองเห็นเทวรูปของเทพหนี่วา อูโฮ่วเก็บรักษาเทวรูป หนี่วาไว้ ทันใดนั้นเอง เทวรูปหนี่วาก็สำแดงอิทธิฤทธิ์ อูโฮ่วใช้อิทธิฤทธิ์พาหลี่เซียวเหยาย้อนอดีตกลับไปเมื่อสิบปีก่อน เพื่อให้หลี่เซียวเหยา ล่วงรู้ความจริงทั้งหมด ด้วยเหตุนี้เองจึงทำให้หลี่เซียวเหยาล่วงรู้ถึงชาติกำเนิดที่แท้จริงของหลิงเอ๋อ รวมทั้งเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดโดยละเอียด หลี่เซียวเหยาซึ่งย้อนเวลากลับไปเมื่อสิบปีก่อนได้ช่วยชีวิตหลิงเอ๋อและเหล่าเล้าโดยบังเอิญ ทั้งยังช่วยชีวิต อูโฮ่วไว้อีกด้วย อู่โฮ่วและหลี่เซียวเหยาสืบพบว่าหัวหน้าพรรคบูชาจันทร์ใช้น้ำทิพย์ ทำให้เกิดอุทกภัยขึ้น จากนั้นก็ป้ายความผิดให้อูโฮ่ว อูโฮ่วตัดสินใจทำลายล้างตัวเองเพื่อกำจัดน้ำทิพย์ แต่น้ำทิพย์มีอิทธิฤทธิ์แก่กล้า ทำอย่างไรก็ไม่ตาย อูโฮ่วเห็นเช่นนั้น จึงตัดสินใจ พาหลี่เซียวเหยากลับสู่ปัจจุบัน อาหนูวิงวอนต่อหน้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้คุ้มครองหลี่เซียวเหยา ในที่สุดหลี่เซียวเหยาก็กลับมาสู่ปัจจุบันอย่างปลอดภัย อาหนูดีใจมากจนเก็บความรู้สึกที่มีต่อหลี่เซียวเหยาไว้ไม่อยู่ ทำให้หลี่เซียวเหยารู้ว่าอาหนูมีใจให้ตนหลี่เซียวเหยาเล่าเรื่องทั้งหมดให้หลิงเอ๋อฟัง จากนั้นได้มอบอาวุธวิเศษที่ได้จากอูโฮ่วให้แก่ หลิงเอ๋อ หลิงเอ๋อรู้ว่าบ้านเมืองตนมีภัย ดังนั้นจึงตัดสินใจเสียสละเพื่อความ สงบสุขของบ้านเมืองหลี่เซียวเหยา , หลิงเอ๋อและอาหนูพากันกลับเข้าเมืองอีกครั้ง ในเวลาเดียวกันนั้นเอง กลุ่มดำกำลังโจมตีกลุ่มขาวอยู่ อูหวังซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มขาว(พ่อหลิงเอ๋อ)ได้รับบาดเจ็บสาหัส พ่อลูกได้พบหน้ากัน ทั้งสองต่างรำพึงรำพันต่อกัน นึกไม่ถึงว่าทันใดนั้นเอง อู่หวังกลับลงมือทำร้ายหลิงเอ๋อ หลิงเอ๋อไม่ทันระวังตัวจึงได้รับบาดเจ็บ ที่แท้อูหวังที่อยู่ตรงหน้าเป็นตัวปลอม ซึ่งเป็นปิศาจต้นไม้จำแลง ร่างมา อูหวังที่แท้จริงนั้นได้ตายไปแล้ว หลิงเอ๋อ , หลี่เซียวเหยาและอาหนูร่วมมือกันเล่นงานหัวหน้าพรรคบูชาจันทร์
