

อึนโฮรู้ตัวว่าเธอยังรักและต้องการกลับไปคืนดีกับดงจิน เธอจึงนัดพบเขาเพื่อสารภาพแต่ดงจินกลับพามินฮยอนมาแนะนำให้เธอเนื่องจากเธอเคยประชดให้เขาแนะนำผู้ชายดี ๆ สักคนให้หลังจากพบว่าหลังการหย่าแล้วเธอไม่เห็นมีใครสักคน ดงจินเลือกมินฮยอนเพราะคิดว่าเขาเป็นผู้ชายในแบบที่อึนโฮต้องไม่ชอบ แต่ผิดคาดเมื่อวันนัดพบมินฮยอนกลับสลัดคราบผู้ชายโทรม ๆ กลายเป็นชายหนุ่มรูปงามเสียจนดงจินนึกหึงหวงแม้ปากเขาจะพยายามผลักไสอึนโฮให้มีรักครั้งใหม่แต่เหมือนหัวใจเขากลับขัดแย้งพยายามดิ้นรนขัดขวาง เวลานั้นอึนโฮเหมือนตกกระไดพลอยโจนแม้รู้ว่าสิ่งที่ทำไม่ใช่เสียงเรียกจากหัวใจแต่ด้วยต้องการเอาชนะอีกฝ่ายเธอจึงแสร้งเป็นยอมรับการคบหากับมินฮยอนเสีย จากนั้นเธอก็พยายามไม่สานสัมพันธ์กับผู้ชายรุ่นน้องอย่างมินฮยอน ไม่ยอมใจอ่อนต่อลูกตื้อของเขาสักนิด อึนโฮได้รู้จากมินฮยอนภายหลังว่าเขาคือเด็กหนุ่มคนที่เธอเคยพบในวันก่อนแต่งงาน ขณะที่เขากำลังเศร้าสุด ๆ เธอได้แบ่งปันความสุขของเธอแก่เขาด้วยคำปลอบโยน ถ่ายทอดกำลังใจต่อการมีชีวิตอยู่ตามแบบของเธอ นั่นเป็นจุดเริ่มต้นให้มินฮยอนรู้สึกชอบอึนโฮ บางส่วนของชีวิตเขากับอึนโฮคล้ายคลึงกัน คือ พวกเขาสองคนสูญเสียแม่ตั้งแต่วัยเด็กแล้วต้องอยู่กับพ่อ ซึ่งเหมือนจะไม่ค่อยเข้าใจกันและกันเท่าไรนัก มินฮยอนคิดว่าตัวเองหลงรักอึนโฮ เขาจึงพาเธอไปพบพ่อ พ่อเขาจะไม่ได้ขัดขวางการคบหาอึนโฮของลูกชายทั้งที่รู้ว่าเธอเคยแต่งงานและหย่าร้างมาก่อน ถ้าเพียงแต่พวกเขาสองคนจะรักกันจริง ๆ พ่อของมินฮยอนมาพบอึนโฮแล้วบอกแก่อึนโฮเช่นนั้น

อึนโฮไม่คิดจะปล่อยให้ความสัมพันธ์ของเธอกับมินฮยอนล้ำลึก ทั้งหมดเหมือนละครฉากหนึ่งที่เธอพยายามทำให้ดงจินเห็นว่าเธอก็มีความรักกับมินฮยอนและกำลังจะเริ่มต้นกับฝ่ายนั้นด้วยดีอีกทั้งเขาทั้งหล่อและรวยช่างเหนือกว่าดงจินเสียอีก แต่เพราะความซื่อสัตย์ต่อหัวใจตัวเองที่อึนโฮมีเธอจึงไม่อาจหลอกตัวเองให้รักมินฮยอนได้แต่เธอกลับช่วยให้มินฮยอนได้เข้าใจความรักและหวังดีของพ่อ ช่วยคลายปมเจ็บปวดเกี่ยวกับพ่อแม่และมุมมองความรักของมินฮยอนจนเขายอมวางมือจากการตามตื้ออึนโฮแล้วแยกจากกันด้วยดี ขณะที่ดงจินได้พบคิมมิยอนแม่หม้ายลูกติด ลูกค้าที่ฟิตเนตของฮึนโฮแล้วสานความสัมพันธ์กันด้วยดี แม้แต่แรกดงจินไม่ได้คิดจะคบกับหญิงลูกติดคนนี้แต่เหมือนเขาก็อยากเอาชนะอึนโฮเขาจึงชิงประกาศให้ทุกคนได้รู้ว่าเขาจะคบกับคิม
มิยอน ทำให้อึนโฮต้องซ่อนความเจ็บปวดไว้เพราะเวลานั้นความสัมพันธ์ของเธฮกับมินฮยอนสิ้นสุดด้วยดีแล้ว ในเวลาที่อึนโฮเป็นทุกข์จนไม่อาจเก็บทน…สับสนจนไม่อาจตัดสินใจได้เธอมักพึ่งพารายการตอบคำถามทางโทรศัพท์ที่พ่อของเธอซึ่งบวชเป็นบาทหลวงเป็นผู้ตอบคำถามทางรายการนั้นโดยเธอใช้นามแฝงอื่น
อึนโฮได้แต่แอบมองและรับฟังจากจิโฮน้องสาวที่สนิทกับหมอจุนเปียวเพื่อนรักดงจินสองฝ่ายนั้นพยายามเล่าเรื่องราวความเป็นไปของแต่ละฝ่ายให้ทั้งอึนโฮและดงจินฟัง อึนโฮแอบเศร้าเสียทุกครั้งเมื่อได้เห็นความก้าวหน้าระหว่างคิมมิยอนที่ลงทุนย้ายบ้านไปอยู่ใกล้บ้านของดงจินเพื่อมุ่งมั่นจะพิชิตใจดงจินให้ได้โดยมีลูกสาวคือ เด็กหญิงอึนโซเป็นสะพานเพราะเด็กหญิงว้าเหว่ขาดพ่อ…ดงจินช่วยสอนการบ้าน เขาทำกิจกรรมกับเธอ สอนเธอยิ้ม สอนเธอคิดและเชื่อมั่นในคุณค่าของตัวเธอจนเด็กหญิงและแม่ตกหลุมรักดงจินทั้งคู่

ยูริเป็นเพื่อนนักมวยปล้ำของอึนโฮ เธอรู้ว่าแม้อึนโฮจะหย่ากับดงจินแต่เธอยังรักอีกฝ่ายอยู่ แม้อึนโฮจะทำตรงข้ามก็ตาม ดังนั้นเมื่อทุกคนสังสรรค์ให้ยูริเนื่องในโอกาสที่เธออำลาการปล้ำ ยูริได้พบกับคิมมิยอน ยูริจึงสารภาพว่าหลงรักดงจินทำให้ยูริโกรธมากจนทะเลาะกัน ยูริหลุดปากบอกทุกคนไปว่าแม้อึนโฮจะหย่ากับดงจินแล้วแต่พวกเขาสองคนก็เหมือนจะเป็นห่วงใยกันและกันอยู่มาก จากเหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้คิมมิยอนกับลูกย้ายบ้านออกไป แต่กระนั้นแม้ใคร ๆ ที่นำพาความรักเข้ามาในเส้นทางหัวใจของดงจินและอึนโฮ ท้ายสุดเขาเหล่านั้นแม้จะหลีกทางไปแล้วแต่ทั้งอึนโฮและดงจินก็ไม่อาจกลับมาคืนดีกันได้ จุนเปียวและจิโฮเริ่มท้อที่จะช่วยสานต่อความรักของพวกเขา จนต้องลามือไปเช่นกัน
อาจารย์จุนยุงโซ เป็นลูกค้าที่เข้ามาเรียนว่ายน้ำที่ฟิตเนตนานแล้ว เขาได้พบอึนโฮแล้วตกหลุมรักเธอเพราะเขาแตะต้องได้ในความโดดเดี่ยว ความเศร้าที่อึนโฮแบกรักไว้เต็มหัวใจ โดยที่เธอไม่ร้องไห้ ไม่ปริปากพูด ท่าทีที่เหมือนไม่ทุกข์ร้อน ไม่หวั่นไหวแต่เธอซ่อนความทุกข์อันหนักหน่วงไว้แทบล้นอก เมื่ออึนโฮตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าเธอจะตัดใจจากดงจินให้ได้ เธอจึงเลิกจะพบหน้าเขาอีกเหมือน
หลาย ๆ ครั้งที่พวกเขามักพบปะกันตามร้านอาหารบ้าง ร้านเบเกอรี่บ้าง แม้บางครั้งจะเป็นการพบกันโดยมีเพื่อน ๆ ร่วมด้วยก็ตาม เมื่อเธอตัดสินใจจะไม่พบดงจินอีก เธอจึงเริ่มนัดบอดแต่ก็ไม่พบใครต้องใจสักคน จุนยุงโซจึงสารภาพความในใจของเขาแล้วคบหากับอึนโฮ แต่จุนยุงโซก็มีภรรยาอยู่แล้วแม้จะแยกกันอยู่นานหลายปีก็ตามแต่เขาก็ยังไม่ได้หย่าขาดจากเธอเด็ดขาด ซึ่งภรรยาของเขาก็ไม่ยอมจะหย่าให้อีกฝ่ายง่าย ๆ อึนโฮไม่ต้องการเป็นมือที่สามครอบครัวใคร แต่ความประทับใจที่จุนยุงโซบอกแก่ดงจินในวันที่พวกเขาได้พบกันแล้วดงจินถามเหตุผลที่จุนยุงโซรักอึนโฮ คำตอบที่ได้ทำให้อึนโฮซาบซึ้งหวั่นไหว คำตอบที่ทำให้ดงจินอึ้ง คือ จุนยุงโซหลงรักความเศร้าความโดดเดี่ยวของอึนโฮ...เขาเจ็บปวดแทนเธอ


เพราะเข้าใจว่าอึนโฮชอบจุนยุงโซเพราะอยากเห็นเธอมีความสุขและเพราะไม่เคยกล้าหาญยอมรับเสียงเรียกจากหัวใจตัวเองดงจินจึงทำราวผลักดันให้อึนโฮได้คบกับจุนยุงโซ เขาช่วยขอร้องให้ภรรยาของจุนยุงโซหย่าให้จุนยุงโซเสียเขายอมทำได้ทุกอย่างแม้แต่การคุกเข่าขอร้องให้ภรรยาของจุนยุงโซ ถ้าทำแล้วเธอจะยอมหย่าเพราะดงจินต้องการให้อึนโฮมีความสุข ซึ่งฝ่ายนั้นก็ยอมหย่าในเวลาต่อมาแต่หนังสือหย่านั้นเธอนำมาส่งให้อึนโฮเป็นคนส่งด้วยตัวเอง เพราะอึนโฮรู้รสชาติการหย่าร้าง เพราะอึนโฮไม่ได้รักจุนยุงโซ เพราะเวลาต่อมาเธอได้รับรู้ความเจ็บปวดของภรรยาของจุนยุงโซที่ต้องเสียลูกเหมือนอึนโฮ ความเจ็บปวดที่เธอไม่ต้องการหย่าแต่พยายามยื้อการแต่งงานนั้นไว้ให้นานเท่านาน อึนโฮจึงตัดสินใจคืนใบหย่าให้จุนยุงโซแล้วยุติความสัมพันธ์ของเธอกับเขาเสียโดยที่ยังไม่ได้บอกให้ดงจินรู้เขาจึงยังเข้าใจว่าอึนโฮยังคบกับจุนยุงโซด้วยดี ชีวิตที่เหลือของดงจินจำเป็นต้องดำเนินต่อไปให้ได้ด้วยดีเช่นกัน
ดงจินไปงานเลี้ยงรุ่นและได้พบกับจังยูกุงรักแรกของเขา เหมือนความทรงจำวัยรุ่นเริ่มแจ่มชัดขึ้นมาอีกครั้งในเวลาที่เขากำลังแสวงหาความรักเหมือนกัน เมื่อจังยูกุงยังไม่ได้แต่งงาน ส่วนเขาก็หย่าแล้ว เมื่อเธอยังเหลือเยื่อใย เหลือความทรงจำวัยเยาว์ที่พวกเขาต่างแอบรักกันและกัน ความสัมพันธ์ของพวกเขาจึงค่อยๆ สานต่อง่าย ๆ และเงียบ ๆ จนเขาตัดสินใจแต่งงานกับเธอ

อึนโฮยังคงใช้ชีวิตของเธอเรื่อย ๆ อยู่กับความรักที่เธอยังเก็บมันไว้ให้ดงจิน ความรักความทรงจำที่ไม่เคยจะเปลี่ยนไปสักนาที ความรักความทรงจำและความเจ็บปวดนั้นทำให้เธอเปลี่ยนแปลงไป กลายเป็นคนหลงลืม ล่องลอยดูทุกข์เศร้าจนน้องสาวและเพื่อน ๆ รอบข้างเป็นห่วง แต่อึนโฮก็ยังไปงานแต่งงานของดงจินอวยพรและส่งมอบความปรารถนาดีแก่เขาด้วยใจจริงแม้เธอจะต้องเจ็บปวดก็ตาม วันแต่งงานของดงจินเธอได้รู้ความจริงจากจุนเปียวเรื่องที่เธอข้องใจเสมอมาว่า ก่อนหย่ากับดงจินเขาไม่ได้ทอดทิ้งเธอให้เผชิญหน้ากับความเจ็บปวดและความสูญเสียลูกชายลำพัง ที่เขาหายไปนั้นเขาไปอยู่กับศพลูกชาย คิดครุ่นเสียใจอย่างหนัก เธอจึงเข้าใจว่าที่ผ่านมาการตัดสินใจหย่าขาดนั้น เพราะดงจินก็เจ็บปวดแล้วคิดมากเรื่องการสูญเสียลูกชายไปไม่น้อยกว่าเธอเหมือนกันแต่เวลานั้นเรื่องราวล่วงเลยเกินกว่าจะย้อนกลับได้อีก ในเมื่อดงจินแต่งงานแล้ว

ดงจินรู้จากจิโฮว่าพี่สาวเธอเลิกคบกับจุนยุงโซแล้ว เลิกกันก่อนเขาจะแต่งงานเสียอีก แม้ต่อหน้าใคร ๆ เขาจะทำเหมือนไม่ทุกข์ร้อนต่อข่าวนั้นแต่เขาเก็บซ่อนความทุกข์ไว้ เมื่อรู้ว่าอึนโฮไม่มีความสุข ความสุขของดงจินก็หมดไปเหมือนกัน แต่เขาก็พยายามอย่างยิ่งจะมอบความสุขให้แก่จังยูกุง พยายามเสียจนจังยูกุงรู้สึกว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีความสุขขณะที่พยายามสร้างความสุขเหล่านั้นให้แก่เธอ
จิโฮทนไม่ได้อีกแล้วเมื่อเธอเห็นพี่สาวนอนร้องไห้ เมามายไร้สติและดูเป็นทุกข์อย่างสาหัสโดยเฉพาะเมื่อได้ยินพี่สาวบ่นเบื่อจะมีชีวิตอยู่ แม้จะรู้ว่าสิ่งที่เธอทำนั้นผิดแต่จิโฮก็ทนเห็นพี่สาวทุกข์ไม่ได้เธอจึงหลอกอึนโฮให้ไปเที่ยวแล้วหลอกดงจินว่าพี่สาวคิดจะฆ่าตัวตาย ดงจินรีบตามอึนโฮไปเพราะคิดว่าเธอจะฆ่าตัวตายจริง ๆ ดังนั้นเวลาที่เขาคิดว่าจะสูญเสียอึนโฮไปจริง ๆ เขาจึงได้เข้าใจว่าเขาอยู่ไม่ได้หากปราศจากเธอ เขาไม่อาจอยู่อย่างมีความสุขเมื่ออึนโฮไม่มีความสุข ความสุขของเขาก็คือการได้อยู่ ได้เห็นและได้มองอึนโฮ เขาขอเริ่มต้นใหม่กับเธอโดยจะกลับไปขอโทษจังยูกุง แต่อึนโฮไม่ยอมท่ามกลางความสับสนนั้นเธอโทรหาบาทหลวงในรายการเพื่อขอคำแนะนำ ซึ่งบาทหลวงก็แนะนำให้เธอทำตามหัวใจของเธอโดยไม่หลอกตัวเองหากเธอแน่ใจว่าเธอรักอดีตสามีของเธอแน่แล้ว บาทหลวงให้คำแนะผ่านรายการแม้จะผิดศีลธรรม เพราะท่านรู้ว่าสายที่โทรมาหาเสมอคือลูกสาวของเขานั่นเอง อึนโฮเมื่อได้คำแนะนำจากพ่อของเธอที่จะพร้อมจะอยู่ข้างเธอไม่ว่าเธอจะเลือกทำอะไร เธอจึงตัดสินใจเชื่อพ่อด้วยการทำตามหัวใจตัวเอง....


จังยูกุงยอมแยกทางกับดงจินโดยดี เพราะเธอก็รู้สึกว่าเธอเป็นมือที่สามระหว่างดงจินกับอึนโฮ เธอตัดสินใจไปออสเตรเลีย ขณะที่อึนโฮกับดงจินกลับไปคืนดีกันใช้ชีวิตร่วมกันโดยมีลูกสาวคนหนึ่งในเวลาต่อมา ท่ามกลางความรัก ความขัดแย้ง ความสูญเสีย ความโดดเดี่ยวและความทรงจำอันเจ็บปวดที่ค่อย เลือนหายพวกเขาเรียนรู้จักความรักในหลากหลายมุม ...เหมือนพวกเขาที่ต้องเดินทางเสียตั้งยาวไกลกว่าจะเข้าใจว่า ความสุขที่แท้จริงของพวกเขาสองคนคือ การมอบความรักและความสุขให้กันและกันนั่นเอง
เรื่องเล่าโดย...............ราดหน้า / popcornfor2.com